واکنش انجمن داروسازان مازندران به یک گزارش

در بخشی از این پاسخ آمده است: در مورد گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، قابل ذکر است که گزارش مذکور «فقدان نگاه کارشناسانه و عدم بهره‌گیری از نظریات اهل فن در حوزه بهداشت و درمان» دچار است، به طوری که در بررسی کارشناسانه آن گزارش، ده‌ها مورد اشکال (از باب موارد استنادی‌، وجاهت قانونی و نیز ارقام آماری)‌ توسط مراجع مختلف ذیربط، یادآوری شده (کلیه نقدهای کارشناسی به گزارش مرکز پژوهش‌ها در بایگانی انجمن داروسازان ایران جهت مطالعه در دسترس است.) همچنین در نشست‌های جداگانه هیات مدیره انجمن داروسازان ایران با مدیران مرکز نامبرده و نیز اعضای کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، ایرادات وارده بر گزارش مذکور، تشریح و مورد تایید ایشان قرار گرفته است.

همچنین اخذ حق فنی از دوران دفاع مقدس رایج نشده. بخشنامه شماره 8957 مورخ 6/12/67 وزارت محترم بهداشت و درمان، 8 ماه بعد از اتمام رسمی جنگ صادر شده است.اخذ 217 میلیارد تومان بابت حق فنی (بویژه با تاکید روی شبهه قانونی نبودن این دریافت)‌ صرف‌نظر از ایرادات وارده بر نوع محاسبه، و نیز عدم تفکیک نوع داروخانه‌ها (دولتی ـ نهادی ـ خصوصی ـ بیمارستانی ـ تامین اجتماعی و...) متاسفانه خطر پایه‌گذاری این بدعت خطرناک را به همراه دارد که در آینده هر نوع دریافت قانونی بویژه توسط گروه‌های تحصیلکرده و مرجع مانند نمونه بالا و البته حتی در ارقام نجومی درشت‌نمایی شده و با به کارگیری احساسات مخاطبین امکان بهره‌برداری سوء از این ارقام فراهم شود.

در بخش دیگر از جوابیه انجمن داروسازان مازندران تاکید شده نکته مهم‌تر این‌که براساس محاسبات دقیق، 50 داروی مصرفی کشور در داروخانه‌های معدود دولتی و هلال‌احمر و...، و 50 درصد بقیه در 8000 داروخانه بخش خصوصی عرضه می‌شود. حال دریافت‌کننده اصلی حق فنی صرف‌نظر از مقدار آن کیست؟

مشخص نیست الزام داروساز تنها به ارائه مشاوره در مقابل اخذ حق فنی از کجا آمده است؟ آنچه در نص دستورالعمل وزارتخانه مربوطه در مقابل اخذ حق فنی الزامی است، «خدمات علمی و تخصصی عرضه شده توسط مسوول فنی مجاز در داروخانه‌ها» می‌باشد.

حق فنی، ارزشگذاری تنها قسمتی از خدمات علمی و تخصصی متعدد جاری در داروخانه است که عموما از خارج داروخانه به چشم ناظر غیرمتخصص نمی‌آید و موجبات تفاوت این حرفه با بقیه حرف می‌شود و در عین حال هزینه‌بر است. جبران این هزینه‌ها (شرایط نگهداری ـ اقلام تاریخ گذشته ـ آموزش پرسنل ـ ذخیره دارویی ـ زنجیره سرد و...) از طریق سود فعلی فروش دارو امکان‌پذیر نیست.

در ادامه این جوابیه آمده است: بنابراین تعریف حق فنی، علاوه بر ارزشگذاری قسمتی از خدمات، شامل ترمیم هزینه‌های مترتب بر آن نیز هست که این خدمات و طبیعتا هزینه‌های مربوط به آن نیز در حرف مشابه وجود ندارد. در حال حاضر کلیه همکاران داروساز در تمامی ساعات کاری فعال داروخانه در سراسر کشور آماده ارائه مشاوره دارویی رایگان به بیماران هستند.کافی است به نزدیک‌ترین داروخانه به محل کارتان مراجعه نموده و تقاضای مشاوره نمایید تا با انبوهی از اطلاعات مفید و رایگان از طرف داروسازتان مواجه شوید. یادآوری می‌شود ارزش مادی و معنوی مشاوره دارویی اصولا قابل مقایسه با مبلغی که به عنوان حق فنی دریافت می‌شود، نیست. در نظام‌های پرداختی به داروسازان در کشورهای در حال توسعه و پیشرفته، مشاوره دارویی امری سازمان یافته و هدفمند (با حمایت سیستم‌های بهداشتی دولتی و نیز سازمان‌های بیمه‌ای) است که ارزش عددی آن بعضا تا 10 برابر مبلغ حق فنی دریافتی در کشور ماست. اما آیا ساختار بهداشتی و درمان دولتی کشور ما، به مشاوره داروساز با بیمار به عنوان جزئی از سیستم پیشگیری اولیه معتقد است؟ آنچه در حال حاضر به عنوان مشاوره دارویی در داروخانه، ارائه می‌شود، فاقد سازماندهی و حمایت علمی، مالی و قانونی مراجع دولتی بوده و تنها نشات گرفته از احساس مسوولیت و وجدان کاری و پایبندی به سوگند داروسازی و بدون توجه به ارزش مالی آن است.