انتقاد وزیران سابق بهداشت از انحلال دانشگاه ایران

دانشگاه علوم پزشکی ایران از روز شنبه گذشته، براساس ابلاغ مصوبه شماره 677‌/‌110 معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور منحل شده و همه فعالیت‌های بهداشتی، درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران واقع در استان البرز به دانشکده علوم پزشکی کرج، تمامی واحدهای بهداشتی، درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و همه واحدهای آموزشی، پژوهشی و دانشجویی به دانشگاه علوم پزشکی تهران منتقل شده است.دکتر رضا ملک‌زاده، وزیر اسبق بهداشت نیز در این درباره به خبرگزاری مهر گفت: این کار در شورای عالی اداری صورت گرفته؛ زیرا تنها جایی که به طور قانونی می‌تواند این کار را انجام دهد شورای عالی اداری است.

او با بیان این‌که انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران بسیار عجولانه بوده، افزود: چنین مساله‌ای درباره یک دانشگاه باید مدت‌ها مورد بحث و تبادل‌نظر قرار می‌گرفت و کسانی که قرار است جابه‌جا شوند، از این موضوع اطلاع داشته باشند؛ زیرا نمی‌توان یک دانشگاه را یکشبه منحل کرد.

وزیر اسبق بهداشت تاکید کرد: این کار برای کسانی که در این دانشگاه کار می‌کردند، بسیار ناگهانی و شوک‌آور بوده است. از سوی دیگر درخصوص تاثیرات آن در حوزه آموزش پزشکی نیز باید گفت دانشگاه‌هایی که می‌خواهند بخش‌های دانشگاه منحل شده را تحویل بگیرند نیز مشکل خواهند داشت و بسادگی نمی‌توانند مسائل آن را بپذیرند.

دکتر علیرضا مرندی از اعضای کمیسیون بهداشت و درمان مجلس و وزیر سابق بهداشت نیز اعلام کرد: انحلال یک دانشگاه اتفاق غیرقابل انتظار و تعجب‌برانگیزی بود؛ چراکه یک دانشگاه شخصیت بالایی دارد و احساس بی‌ثباتی را در اعضای هیات علمی ایجاد می‌کند.

او با انتقاد به انحلال ناگهانی و بدون مشورت این دانشگاه افزود: استادان و افراد زیادی از دانشگاه علوم پزشکی ایران و نیز سایر دانشگاه‌ها تماس گرفته و اظهار نگرانی کرده و یادآور شده‌اند که این اقدامات به احساس بی‌ثباتی در دانشگاه دامن می‌زند.مرندی معتقد است که چه شرایط خاصی بر این مساله حکمفرما بوده و چه وزیر بهداشت تحت فشار بوده، در هر صورت مجلس اطلاعی از آن نداشته است.

دکتر کامران باقری‌لنکرانی، وزیر بهداشت دولت نهم نیز درباره انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: نگرانی اصلی این است که موضوع ادغام آموزش پزشکی خدشه‌دار شود؛ چراکه نمی‌توان تنها چند دانشگاه را مسوول آموزش و چند دانشگاه را مسوول خدمات دانست.

او افزود: درواقع نمی‌شود چند دانشگاه به آموزش و پژوهش بپردازند و بقیه دانشگاه‌ها خدمات‌رسانی کنند و این موضوع با فلسفه تشکیل وزارت بهداشت تناقض دارد.

باقری‌لنکرانی درباره تصمیم انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران و تاثیر آن بر جامعه دانشگاهی به مهر گفت: وقتی با مجموعه دانشگاهی سروکار داریم، مناسب‌تر این است که در تصمیم‌گیری‌ها افراد را دخیل کنیم؛ چراکه اگر افراد در تصمیم‌گیری‌ها دخالت داشته باشند، تصمیم جمعی باشد و افراد به نوعی از مستندات تصمیم‌گیری مطلع باشند، هم تصمیم‌گیری بهتر انجام می‌گیرد و هم افراد احساس مشارکت بهتری دارند.

بنا به گزارش‌ها، حدود 6000 دانشجو، 731 نفر اعضای هیات علمی و 14 هزار نفر به عنوان کارکنان دانشکده‌ها و بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران فعالیت می‌کردند که با انحلال آن، این افراد و خانواده‌هایشان دچار نگرانی و دغدغه‌های جدی شده‌اند.

در پی انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران 18 نماینده مردم تهران در تذکری کتبی به وزیر بهداشت بر ضرورت تجدیدنظر در این تصمیم که آن را غیرکارشناسی خوانده‌اند، تاکید کردند.

براساس این گزارش، این نمایندگان در متن تذکر خود به مرضیه وحید دستجردی وزیر بهداشت بر ضرورت تجدیدنظر در تصمیم غیرکارشناسی و نادرست انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران و اجتناب از توزیع ماموریت و امکانات آن با بیش از3 دهه قدمت بین دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی تاکید کردند.

این نمایندگان در توضیح دیگری تاکید کردند: برابر اعلام وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به بهانه فراهم کردن زمینه خروج عده‌ای از کارکنان دولت از تهران، تصمیم به انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران و ادغام آن در دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی گرفته شده است که به دلیل غیرکارشناسی بودن این تصمیم و عدم خروج احدی از این بابت از تهران و ایجاد عوارض اجتماعی، علمی و خدماتی (بهداشتی ـ درمانی) برای جامعه پزشکی و مردم عزیزمان خواستار تجدید نظر در تصمیم انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران هستیم.