وی اضافه کرد: قانون برنامه اصلا نباید ناظر به مورد یا بهعنوان مثال یک مؤسسه باشد و آنچه شأن قانون برنامه است، امور زیرساختی کشور است.
نماینده تهران گفت: تنها حدود 30درصد قوانین برنامه چهارم عملی شده و این به دلیل آن است که ظرفیت مجلس و دولت را در قانون برنامه در نظر نمیگیریم.
حدادعادل افزود: مجلس در سال بیش از 10 تا 12 قانون جامع نمیتواند تصویب کند و همین قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی که در مجلس مطرح است، یک ماه وقت مجلس را میگیرد.
وی تصریح کرد: مجلس در سال 2 ماه تعطیل است و یک ماه نیز صرف بودجه میشود و 9 ماه باقی میماند. در این 9 ماه میتواند 10 تا 12 قانون جامع تصویب کند و در یک دوره 4 ساله نیز 30 تا 40 و از آن طرف دولت نیز گرفتارتر.
حدادعادل با بیان اینکه باید بین مدیران ارشد کشور نوعی همدلی، همفکری و همزمانی در اجرای قوانین وجود داشته باشد، گفت: در مجمع تشخیص مصلحت نظام هردوماه یک بار سیاستهای کلی را در زمینههای مختلف تصویب میکنیم، آیا مدیران ارشد کشور، استانداران، معاونان وزرا و مدیران کل که مجری هستند، از این سیاستهای کلی آگاه هستند؟
وی گفت: سالها در مجمع تشخیص مصلحت گفتهام اگر میخواهیم سیاستهای کلی چشمانداز و قانون برنامه و کلا قوانین مادر در کشور به جریان بیفتد و به عنوان گفتمان مسلط مطرح شود، باید هر کسی که میخواهد از رده معینی بالاتر مسوولیت بپذیرد، قبل از قطعی شدن حکمش ملزم باشد که در یک دوره آموزشی شرکت کند؛ مثلا یک دوره 30 تا 60 ساعته را بگذراند و سیاستهای کلی را تعلیم ببیند.
نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در بخش دیگری از سخنان خود به اختلاف دولتها و مجالس در بررسی طرحها و لوایح اشاره کرد و گفت: دلیل این امر، برنخاستن مجلس و دولت از یک منبع و ریشه واحد است.
وی افزود: دولت مبانی و فکرهایی دارد و به صورت برنامه به مجلس میدهد و مجلس هم از ابتدا شروع به بررسی میکند و اختلافاتی به وجود میآید و حالا هم دولت و هم مجلس اصولگراست.
وی افزود: من به عنوان عضوی از مجلس هفتم و هشتم اعلام میکنم اکثر نمایندگان به دنبال آزار دولت نیستند، ولی الان مجلس در یک دستگاه میخواند و دولت در یک دستگاه دیگر.
حدادعادل یادآور شد: مشکل دیگری که وجود دارد این است که باید سلسلهمراتبی بین قوانین تنظیم کنیم و بدانیم که کدام قانون کلی و مهمتر است و کدام قانون باید بعد از آن قرار بگیرد و رابطه بین تولیدی و مولد بودن آنها باید فهمیده شود و در اذهان مدیران کشور جا بیفتد.
وی گفت: 8 مرتبه برای قانونگذاری از کلان تا خرد وجود دارد و قانون اساسی، چشمانداز، سیاستهای کلی، قانون برنامه، قانون بودجه، قوانین عادی، آییننامههای تصویبی دولت و بخشنامههایی که کاملا مرتبط با اجراست این مراتب را تشکیل میدهند.
حدادعادل افزود: مساله مهم این است که یا اینها به هم ربط ندارد یا ربطشان واضح نیست و به عنوان مثال قانون برنامه در بودجه ظهور ندارد.
کسری بودجه را حذف کنیم
نایب رئیس مجلس شورای اسلامی نیز در این همایش گفت: باید انضباط مالی را در صدر همه کارها قرار دهیم و کسری بودجه را از هزینههای سالانه خود حذف کنیم.
حجتالاسلام والمسلمین محمدحسن ابوترابیفرد افزود: تلاش برای اجرایی کردن برنامههای 5 ساله برشی کوتاهمدت برای رسیدن به اهداف چشمانداز است و امروز یکی از مهمترین دغدغههای ما باید اصلاح ساختار اقتصادی کشور باشد.
وی گفت: بودجه سالانه نیز باید دقیقا در بستر تحقق اهداف برنامه 5 ساله باشد و ما با این نگاه فاصله داریم.
نایبرئیس مجلس اضافه کرد: نگاه فرابخشی، حرکت منطبق با برنامه، بودجهریزی عملیاتی برای کاهش هزینهها و مدیریت خرد و کلان ما نهادینه نشده است.
ابوترابیفرد گفت: در عرصه تبدیل شدن به قدرت اقتصادی با چالشهایی مواجه هستیم و اگر بخواهیم قدرت اقتصادی اول منطقه باشیم، باید در برنامه 5 ساله پیش رو رشد 8 درصدی را تجربه کنیم.
وی افزود: این در حالی است که امروز در شرایطی قرار داریم که با این شرایط باید در سال پایانی اجرای برنامه، رشد اقتصادی حدود 13 درصدی داشته باشیم و باید حداقل بیش از 1100 میلیارد دلار به بدنه اقتصادی کشور تزریق کنیم.
ابوترابیفرد گفت: برای اینکه با درآمدهای نفتی قطع رابطه کنیم باید گامهای بسیار بلندی برداریم.
نایبرئیس مجلس ادامه داد: درآمد مالیاتی نتوانسته است بیش از 30 درصد از هزینههای دولت را پوشش دهد که این زیبنده کشور نیست.ابوترابیفرد افزود: تامین کسری بودجه از صندوق ذخیره ارزی کار دولتمردان و مدیران هوشمند نیست و باید در گام اول تامین هزینههای اجرایی را از درآمدهای نفت و گاز و بعد از هزینههای عمرانی قطع کنیم.
وی در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: باید به قدرت علمی برتر در منطقه و جهان و در کمترین زمان به قدرت اقتصادی تهدیدناپذیر تبدیل شویم و این اهداف بدون مدیریت راهبردی محقق نخواهد شد و اینها همه در سایه اقتدار فرهنگی، اعتقادی و ارزشی ماست که باید آنها را با همهوجود ارج نهیم و بر تقویت ارکان آن همت کنیم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم