در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
همانطور که نمایشگاه مطبوعات که باید نمادی از یک تشکل صنفی برای گردهمایی بزرگ اصحاب رسانه به منظور نمایش توانمندیها و رایزنیهای رسانهای باشد نیز راه را به شیوهای دیگر پیموده است.
اصولا چیزی که در تمامی دنیا در مورد برگزاری جشنوارهها و نمایشگاههایی از این دست از آن یاد میشود، با ایران متفاوت است. در آنسوی دنیا، کارکرد این نمایشگاهها به محمل و محفلی علمی و عملی برای گفتمانهای صنفی اصحاب رسانه تبدیل شده که از ابتدای برگزاری آن، کارکردش بخوبی مشخص است.
همافزایی و تعاملات اصحاب رسانه با یکدیگر که در نهایت به حل مشکلات اصحاب این صنف منتج میشود، شاید سادهترین و دمدستترین دستاورد از یک رویداد صنفی از این دست باشد. نمایشگاه و جشنواره مطبوعات میتواند فرصتی باشد برای طرح مشکلات صنفی روزنامهنگاران.
بیمه کار روزنامهنگاران، امنیت شغلی روزنامهنگاران و نظام جامع روزنامهنگاری که دست بر قضا سالهاست در فضای رسانهای ایران مطرح است و در عین حال سالها نیز قرار است در حاشیه نمایشگاه و جشنواره مطبوعات به آنها پاسخ متقن داده شود.
از سوی دیگر، چند سالی است که با نزدیک شدن به زمان برگزاری جشنوارهای به نام مطبوعات، صحبت از ایجاد دبیرخانه دائمی برای رصد کردن تمامی آثار نوشتاری رسانهها به میان میآید؛ اتفاقی که رخ نداده تعطیل شده است.
ایران اصحاب رسانه زیادی دارد. درست است که براساس آمار رسمی روزنامهخوان زیاد نداریم، اما به اندازه تمامی خاورمیانه روزنامهنگار و اهل رسانه داریم. البته به همین مقیاس هم روزنامه و مجله و هفتهنامه و... که در بسیاری موارد حتی دیده هم نمیشوند. با این حال، جای خوشوقتی است که برگزاری جشنواره و نمایشگاه رسانههای مکتوب هرچند سابقه طولانی مدتی در کشورمان ندارد، اما در طول سالها توانسته اعتماد مخاطبان را به خویش جلب کند. شلوغی سال گذشته نمایشگاه مطبوعات شاید بهترین گواه برای این امر باشد.
مهدی نورعلیشاهی
گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: