در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
از سال 1374، وقتی که علاقهمندان سینما و بویژه دوستداران سینمای مسعود کیمیایی، عربنیا را در نقش علی یزدانی در فیلم ضیافت دیدند، حالا 15 سال میگذرد. پیش از این، او در 8 فیلم سینمایی در نقشهای دوم و سوم ظاهر شده بود و پیشتر از آن نمایشهایی همچون آوازخوان طاس، کالیگولا، دایره گچی قفقازی و... را بازیگری یا کارگردانی کرده بود. اما عربنیا در نقش قهرمان تنهای فیلمهای کیمیایی، فرصت نمایش تواناییهای بازیگریاش را یافت.یک سال بعد در سال 1375، فریبرز عربنیا با بازی در فیلم «سلطان» ساخته مسعود کیمیایی به اوج شهرت و محبوبیت رسید. هنوز سلطان را سوار بر موتور خاطرهانگیزش به یاد داریم. این نقشآفرینی تا حدی خوب و پذیرفتنی بود که منتقدان ماهنامه فیلم، بازی او را بهترین بازی جشنواره پانزدهم فیلم فجر خواندند. این در حالی بود که عربنیا حتی کاندیدای دریافت جایزه هم نشده بود.
این فیلم سکوی پرش این بازیگر بود تا بتواند تواناییهایش را به رخ اهالی سینما بکشاند. هر چند او در بسیاری از فیلم هایش، این نقش را تکرار کرد اما حالا و پس از گذشت چند سالی که این بازیگر به دور از سینما بود، در سریال مختارنامه اولین نقش تاریخی خود را ایفا کرده است.حضور عربنیا در نقش مختارابن ابی عبید ثقفی در سریال میرباقری میتواند محلی باشد تا این بازیگر خوش ذوق، پاسخ منتقدانش را بدهد. جایی که او میتواند ثابت کند تنها قهرمان معترض فیلمهای کیمیایی نیست بلکه میتواند در نقشی کاملا متفاوت تواناییهایش را به مخاطب نشان دهد.
در مدت طولانی تولید سریال مختارنامه، او کمتر مقابل دوربین سایر پروژههای سینمایی و تلویزیونی رفته و در تمام این روزها «مختار» داوود میرباقری باقی مانده است.
در سالهای 1376 و 1377، عربنیا بازی در 2 فیلم دوستداشتنی دیگر را در کارنامهاش ثبت کرد: جهانپهلوان تختی و شوکران، هر دو به کارگردانی بهروز افخمی.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: