در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
با این که فیلمهایش در زادگاهش و چند کشور دیگر ازجمله ایران پرفروش بودند، اما هیچگاه نتوانست نظر موافق منتقدان و نویسندگان سینمایی را جلب کند و به چهرهای جهانی تبدیل شود. با این حال اگر به دنبال آن باشیم تا او را با کمدین همدورهایاش جری لوئیس یا هنرمندان قدیمیتری چون چارلی چاپلین، برادران مارکس یا زوج لورل و هاردی مقایسه کنیم، به بیراهه رفتهایم؛ چرا که نورمن ویزدم روش، تیپ و حرکات خاص خود را داشت که برایش سبکی شخصی را پدید آورده بود.
این گفته چارلی چاپلین هم که ویزدم را دلقک محبوب خود نامیده بود، از آن دست اظهار نظرهایی است که تعریف و تخفیف را یکجا در خود دارد. وقتی نورمن در گفتگویی از واژه دلقک برای کوچک نشان دادن هنر جری لوئیس استفاده کرده است، نمیتوان انتظار داشت از این تعبیر چاپلین چندان به وجد آمده باشد.
در تحلیل و توضیح بازی نورمن ویزدم باید بر ایفای نقش شخصیتی مفلوک و بیپناه، معصوم و کودکوار تاکید کرد که با زبان و رفتار خود تماشاگر را به خنده میاندازد. کمدیهای موزیکال و بزن بکوب او که در بیشتر موارد دربرگیرنده داستانهای عاشقانه از نوع پاک و بیریا نیز بودند، برای 3 دهه طرفداران خاص خود را داشت که البته به ذائقه تماشاگر امروزی شاید چندان خوش نیاید.
در تشریح محبوبیت زیاد این هنرمند در ایران نیز باید بر نقش مثبت دوبله بسیار خوب مرحوم محمدعلی زرندی به جای نورمن تاکید کرد که بیشک تکرار نشدنی و بیجایگزین است.
مهدی یاورمنش / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: