نسل طلایی کشتی ‌فرنگی و فرصت تاریخی گوانگجو

هرچند فرنگی‌کاران ایران به لحاظ صید امتیازات اوزان مختلف توفیق چندانی در رقابت‌های جهانی مسکو نداشتند، اما همان‌طور که کادر فنی این تیم و در راس آنها محمد بنا هدفگذاری کرده است، هدف کسب چند مدال طلا در گوانگجوست و نباید از بابت از کف رفتن امتیازات تیمی در مسکو حسرت خورد. ناگفته پیداست قرار گرفتن بر قله قهرمانی جهان آن هم در مسکو (پایتخت کشتی دنیا) کاری بسیار بزرگ و ستودنی؛ از سوی امیر علی‌اکبری و حمید سوریان بوده است و به همین جهت می‌توان برای کشتی فرنگی تعبیر 2 چراغی که برای گوانگجو روشن شدند، را به کار برد.

کشتی‌فرنگی ایران که در دوره ریاست محمدرضا طالقانی به درستی راه جوانگرایی و سپردن کار به مربی زبده‌ای به نام محمدبنا را در پیش گرفت و البته محمدرضا یزدانی‌خرم، رئیس کنونی فدراسیون نیز این راه را ادامه داد، با توجه به سرمایه‌های بزرگی که در اختیار دارد، می‌تواند در گوانگجو تاریخ‌ساز شود.

گرچه در بازی‌های آسیایی 1974 تهران فرنگی‌کاران ایران 6 مدال طلا توسط (رحیم علی‌آبادی، حسین تورانیان، اکبر یدالهی، محمد دلیریان، هاشم قنبری و جلال کریمی) کسب کردند، اما از آن زمان تاکنون سهم مدال زرین کشتی فرنگی ایران در بازی‌های آسیایی تنها طلای رضا سوخته‌سرایی در سئول 1986 و طلای مهدی سبزعلی در بانکوک 1998 بوده است و امروز فرصت طلایی درخشش خیره‌کننده فرنگی‌کاران فراهم شده است.

با این شرایط اگر کارنامه دو دوره گذشته کشتی فرنگی ایران در این بازی‌ها را بررسی کنیم، می‌بینیم که در بوسان 2002 سهم ایران 3 مدال برنز پرویز زیدوند، مسعود هاشم‌زاده و علیرضا غریبی بوده، اما در دوحه 2006 رشد چشمگیر کیفی و کمی در این مدال‌ها مشاهده می‌شود، چرا که جاسم امیری، داوود عابدین‌زاده، مسعود هاشم‌زاده و مهدی شربیانی مدال نقره و حمید ریحانی مدال برنز دوحه را به گردن آویختند. این بیانگر سیر صعودی تیم ایران است. با توجه به این‌که از دوحه 2006 تاکنون افتخاراتی همچون نایب‌قهرمانی جهان و قهرمانی جام جهانی برای اولین بار عاید این رشته شده که بخوبی بیانگر تداوم این سیر صعودی است، طبیعتا همه به درخشش کشتی‌ فرنگی در گوانگجو امیدوار شده‌اند.

گرچه محمد بنا، سرمربی تیم ملی بحق از توجه کم مسوولان به این رشته گلایه‌ دارد، اما در صورتی که همه شرایط بر وفق مراد پیش برود؛ او و شاگردانش همچنان که هدفگذاری کرده‌اند در گوانگجو شگفت‌انگیز ظاهر خواهند شد.

وجود کشتی‌گیرانی توانا در اوزان مختلف در کنار کادر فنی خبره اگر با حمایت‌های نهادهای مسوول ورزش همراه باشد بی‌شک راه درخشش را هموار خواهد کرد.

در این بین نگاهی به نیروی انسانی موجود در اوزان هفتگانه می‌اندازیم تا به خوبی این پتانسیل نمایان شود:

در وزن 55 کیلوگرم؛ حمید سوریان نابغه کشتی فرنگی دنیا که حالا در صف مردان تاریخ‌ساز کشتی قرار گرفته، با توجه به فاصله زمانی 2 ماهه جهانی مسکو تا گوانگجو می‌تواند مدال زرین دیگری را بر گردن بیاویزد. فرشاد علیزاده در 74، حبیب اخلاقی در 84 دو کشتی‌گیری که با صلاحدید کادر فنی به مسکو اعزام نشدند تا با آمادگی کامل به گوانگجو برسند، مدال برنز جهان را در کارنامه خود دارند و از امیدهای مسلم طلای گوانگجو هم محسوب می‌شوند. در 96 کیلو چه علی اکبری به گوانگ‌جو اعزام شود و چه بابک قربانی، جانشین شایسته او که قهرمان جوانان جهان است، می‌توانند بر بلندای قهرمانی بایستند، همین طور در سنگین وزن که گرچه محمد قربانی در مسکو توفیقی نداشت، اما او هم قهرمان آسیا و هم قهرمان جوانان جهان است و مهره‌ای قابل اتکا برای محمد بنا محسوب می‌شود. بی‌شک روی کاغذ این نفرات شانس مسلم کسب مدال طلا بوده و نباید از نفراتی همچون امید نوروزی در 60 و علی محمدی و افشین بیابانگرد در 66 کیلو‌غافل شد که توانایی کسب مدال را دارند.

این نسل طلایی کشتی فرنگی را باید دریافت تا در بازی آسیایی گوانگجو شوک مثبت و بزرگی به کاروان ایران وارد کند.