وی میافزاید: از نمونههای این مبالغهها، تاکید بیش از حد روی حضور و نقشآفرینی لاتها و اراذل و اوباش در جبهه و عملیاتهای جنگی است و خطر دیگر، بیان خاطرات آن سالها نه با دانش و دیدگاه گوینده یا نویسنده آنها در همان زمان وقوع رویدادها، که از منظر شخصی با دانش و تجارب امروز است.
خطر سوم که از همه شدیدتر است، جعل خاطرات از اساس غیرواقعی و بیبنیاد (تخیلی) برای قهرمانسازی دروغین از خود، به قصد سوءاستفادههای سیاسی و اجتماعی و... بعدی است که متاسفانه در میان کتابهای موسوم به خاطرات دفاع مقدس مشاهده میشود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم