به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی ، کشور انگلستان در کنار برنامههای گسترده حفاظت از آثار و بناهای تاریخی پیشینه با ارزشی نیز در زمینه حفاظت از باغهای تاریخی درسرتاسر این کشور دارد که میتواند تجربه ارزشمندی برای سایر کشورها باشد. یکی از این موارد طرح «فهرست باغ های تاریخی درخطر» است.
طبق این طرح، بنیاد میراث فرهنگی انگلستان که سالانه فهرستی از این باغها را در اختیار افکار عمومی قرار میدهد در سال 2009 ، 96 پارک و باغ تاریخی را ثبت کرده است که یک قبرستان معروف انگلیسی که در فهرست جهانی نیز ثبت شده، در این فهرست جای دارد.
همچنین پارک «کریستال پاکستون پلس» همچنین قلعه هوارد که از مهمترین چشم اندازهای تاریخی انگلستان در قرن هجدهم میلادی است از جمله باغ ها و آثار ثبت شده طبیعی در این فهرست هستند.
اما از نظر مقررات ثبت آثار در این فهرست تعدادی از آثار متعلق به دولت وجود دارد که پارک برامشیل در همشایر متعلق به قرن هفدهم از این جمله است.
این پارک از دهه 1960 میلادی به عنوان بخشی از کالج کارمندان پلیس محسوب میشده است همچنین باغ متعلق به هالتون هاوس که اکنون درکنار نیروی هوایی سلطنتی قرار دارد.
در این طرح روشهای گوناگونی نیز برای جلب کمکهای مالی و تخصصی از سوی علاقمندان برای نجات بخشی و حفاظت از باغ ها اعمال میشود.
پارک گوانرزبری در غرب لندن نیز از دیگر باغهای ثبت شده در این فهرست است که چشمانداز طبیعی آن در شرایط نامناسب قرار گرفته است. 9 ساختمان دراطراف آن نیز در وضعیت نامناسبی به سر میبرد.
متاسفانه موارد و مشکلاتی که اشاره شد به کرات و به صورت پراکنده در سرتاسر انگلستان شایع است. برخی سایتها به دلیل توسعه بیرویه طرحهای عمرانی مورد تجاوز و تعرض قرار گرفتهاند.
اما مشکل کلی در مورد بیشتر باغهای انگلستان در بخش خصوصی است که صاحبان آن چه از مقامات محلی باشند و چه از اعضای سرمایهگذاران رسمی اکثرا به نظر میرسد که احساس میکنند ادعاهای مالی و حق مالکیتشان از ارزش فرهنگی این باغها به عنوان میراث فرهنگی انگلستان بیشتر است و درنیتجه به بهانه حق مالکیت در این باغها دخل و تصرفهایی میکنند که سبب تخریب و تغییر شکل اصلی باغها میشود.
اما مباحث اقتصادی هماکنون در سوی دیگر این موضوع قرار دارد. کارشناسان اقتصادی اکنون معتقدند که باغهای تاریخی به دلیل نقش موثری که در ایجاد اشتغال دارند و نیز به دلیل جذب درآمدهای سرشار به دلیل جذب توریستهای داخلی و خارجی دارند از نظر تولید ارزش افزوده مالی اهمیتی روزافزون یافتهاند.
بنابراین اکنون آیا زمان آن نرسیده است که که مالکان خصوصی باغ ها از جمله موسسات و اداراتی که به هر دلیلی این باغ ها را در تصرف خود دارند، با اراده شخصی و میل قلبی خود برای سرمایهگذاری در جهت نگاهداری و حفاظت از این باغ ها اقدام کنند؟ و شاید هم بنیاد میراث فرهنگی انگلستان ناجار باشد برای ورزیده کردن عضلات مالکان این باغها اقدام کند.
طرح ویژه ای با عنوان «ثبت نام یا آبروریزی» که اخیرا مطرح شده یکی از اولین گامها در این زمینه شاید باشد.
درگذشته ثبت آثار در فهرست میراث درخطر انگلستان تنها شامل آثار و بناهای تاریخی نظیر قصرها، دژها، پلها و استحکامات مختلف و سازههای معماری بود اما باغهای تاریخی نیز اخیرا به عنوان میراثی که واجد ارزش برای جلب آگاهیهای عمومی است در این فهرست ثبت و مورد اقدامات حفاظتی کارشناسان قرار میگیرد.
بسیاری از این باغها به هیچوجه به سبک باغهای انگلیسی ساخته نشدهاند و از نظر زمانی هم در دورههای مختلف تاریخی احداث شدهاند.
روشن است که این اقدامی مثبت در زمینه نجات باغها و پارکهایی است که با همان جدیت که در مورد بناهای تاریخی اعمال میشود، مورد حفاظت قرار میگیرند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم