احساس خطر از روی تنفس صیاد

همواره محققان از شکار شدن تصادفی ساکنان کوچک گیاهان متعجب بوده و فکر می‌کردند چرا این حشرات به محیط اطراف پناه نمی‌برند.

به محض شروع تحقیقات روی این موضوع، محققان حس کردند شته‌ها به نفس کشیدن آنها واکنش نشان می‌دهند. محققان مقداری یونجه که شته‌ها در آن ساکن بودند را به حیوانات گیاهخوار مانند بز دادند. به طرز قابل توجهی مشخص شد که 65 درصد از شته‌ها درست قبل از این که همراه با علوفه خوراک بزها شوند، خود را به زمین پرتاب کردند. چند دلیل می‌توانست باعث افتادن شته‌ها به زمین باشد؛ تکان خوردن گیاه، سایه ناگهانی یا تنفس حیوان گیاهخوار.

تحقیقات نشان داد که تنها یک‌چهارم شته‌ها بر اثر تکان‌خوردن و جابه‌جایی گیاه به زمین افتاده‌اند؛ در حالی که بیش از نیمی از آنها در واکنش به نفس‌های حیوان به زمین سقوط کرده‌اند. سایه هم هیچ اثری در رفتار ناگهانی شته‌ها نداشت. مطالعات بعدی نشان داد تنها زمانی که جریان هوای کنترل‌شده گرم و مرطوب باشد، باعث تحریک بیشتر شته‌ها شده و آنها را وادار به پرتاب شدن می‌کند. شاید این روش جالب شته‌ها در برخورد با شکار شدن اتفاقی توسط دیگر گونه‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد.

محققان پیش‌بینی می‌کنند این نوع واکنش به تنفس پستانداران ممکن است در دیگر بی‌مهرگانی که روی گیاهان زندگی می‌کنند و با همان خطر مواجهند، وجود داشته باشد.