میدانم که حتی این روزه ظاهری هم، فرصتی برای پرورش روح من است. او که خود همه چیز را عطا میکند، راه رسیدن را هم نشان میدهد و اکنون این راه، همان روزهداری است. چه نیکوست که یادش و ذکرش، راه بندگی را برایم باز میکند و من میتوانم با ذکر فراوان، ایمانم را تثبیت کنم؛ ذکری که باید در هر حال بر زبان داشت؛ چه ایستاده و چه نشسته و چه بر پهلو. او تنها امید و پناه من است و دعایم را میشنود. او که سمیع و بصیر است، مرا در این ایام میآزماید تا توفیقش را نصیبم کند. آمین یا ربالعالمین!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم