این ربات با نمونههای قبلی تفاوت زیادی دارد چرا که دلبستگی، تعامل و ابراز احساسات را با اندام خود ابراز میکند.
این پروژه تحت عنوان «FEELIX-GROWING» آغاز شده و بودجه آن توسط کمیسیون اروپا تامین شده و مسوولیت هماهنگی پروژه با دکتر کانامرو است.
این ربات به گونهای طراحی شده تا تعامل و بیان احساسات با انسان را یاد گیرد. درست به همان شکلی که کودکان یاد میگیرند.
ابراز احساسات و رفتار این ربات در برخوردهای اجتماعی و احساسی با دیگران شباهت زیادی به روش کودکان دارد.
در مدلسازی رفتار این ربات از رفتارهای احساسی و تعلقات روحی فرزند انسان و شامپانزه به مراقبان خود الگوبرداری شده است.
این ربات به گونهای برنامهریزی شده که چگونگی تطابق با رفتار و حالات روانی انسان مراقب خود را یاد میگیرد. این تطابق و تعامل به گونهای است که دقیقا با سیمای شخصیتی فرد مراقب سازگار است.
هر چه زمان بیشتری بین ربات و شخص مراقب بگذرد در اثر بازخوردهای مناسب و سطح تعامل با شخص سطح آگاهی ربات بالاتر رفته و ارتباط بین آنها قویتر میشود.
این ربات قادر به ابراز خشم، ترس، دلتنگی، شادی، شور، هیجان و غرور است. حتی اگر شخص مراقب در شرایط مواجه شدن ربات با اضطراب و نگرانی که قادر به غلبه یا تعامل با آن نباشد نتواند محیط آرام و مناسبی را برای ربات فراهم کند، پریشانی مشهود و قابل رویت از خود نشان میدهد.
این رفتار مدلی از رفتار یک کودک است. همچنین شباهت زیادی به روش ابراز احساسات در شامپانزه و موجودات نخستین غیرانسان دارد.
این اولین باری است که مدل رفتاری یک انسان برای برنامهریزی ربات که در تعامل با انسان روابط عاطفی خود را گسترش میدهد مورد استفاده قرار میگیرد. رباتهای همنشین در آینده ترکیبی از ارتباطات زبانشناختی و غیرزبانشناختی خواهند بود و از این طریق و تعامل با کودکان آنها را از جنبههای درمانی، سلامت روانی و تعامل اجتماعی پشتیبانی و کمک خواهند کرد.
physorg / آتنا حسنآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم