«من او را در بوفاری 4 دیده بودم، با همان هیبت عجیب و غیرمتعارفش؛ قد بلند، هیکل لاغر و کشیده با گوشهای شیپوری و چشمهای سبز. موهای بورش را تراشیده بود، با این حال زیر نور خورشید میدرخشید.» رمان «بوفاری 4» مصطفی جمشیدی با این جملات آغاز میشود. بوفاری 4، روایت گروهی از سربازان ارتشی است که در اوایل جنگ تحمیلی به مناطق جنگی رفتهاند. آنها راه را گم میکنند و 24 ساعت مهمان یک خانواده میشوند.
سالیان زیادی پس از جنگ این افراد به همدیگر میرسند و همین دیدار دوباره، رمان را شکل میدهد.جمشیدی در این رمان دفاع مقدسی، فضایی را خلق کرده است که به لحاظ فرم و تکنیک با دیگر کارهای این عرصه تا حدودی تفاوت دارد.هرچند به نظر نمیرسد دغدغه اصلی نویسنده در این رمان ساختارشکنیهای فرمی باشد، اما جمشیدی در این کتاب نشان میدهد که چندان به نوع روایت در داستان هم بیعلاقه نیست.
بی مکان و بی زمان
نام کتاب: شومن
نویسنده: بهزاد بهزادپور
نشر: نیستان
فیلمنامه، همیشه مخاطبان ثابت خود را داشته است، چراکه همواره سینما از این هواداران بینصیب نبوده است.
«شومن» عنوان تازهترین فیلمنامه «بهزاد بهزادپور» است که از سوی انتشارات نیستان منتشر شده است.
در ابتدای فیلمنامه «شومن» نکاتی آمده است که باید قبل از خواندن این موارد را در نظر گرفت و همچنین برای خواننده فیلمنامه را جذابتر میکند. این که مکانها در فیلمنامه دارای هویت مشخص از کشوری معین نیستند، زمان دقیق وقوع ماجرا هم معین نیست و اسامی شخصیتها عمدا طوری انتخاب شده است که مخلوطی از اسامی رایج در کشورهای آمریکای لاتین، ایتالیا و آمریکاست و هویت ملی مردم هم میتواند مخلوطی از آسیا و اروپا باشد!
بیمکانی و بیزمانی شیوه تازهای در روایت فیلمنامه نیست، اما یکی از فرمهایی است که میتواند جذابیتهای فراوانی برای خواننده خود به همراه داشته باشد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم