چرا و چگونه

رهایی از گازهای سمی با دستگاه هشداردهنده بو

دستگاه‌های ردیاب بو به واسطه تغییراتی که در جریان الکتریکی درونشان روی می‌دهد، کار می‌کنند. این دستگاه‌ها هم اکنون در دو ساختار کلی در بازار به فروش می‌رسند؛ هشداردهنده‌های فوتوالکتریک و یونشی. در نوع نخست از سلول‌های فوتوالکتریک حساس به نور استفاده می‌شود. وجود یک منبع نور موجب می‌شود تا سلول مورد نظر به طور متناوب به تولید جریان الکتریکی مشغول باشد. در صورتی که ذرات معلق دود که بیشتر ذرات خطرناکی همچون منواکسیدکربن هستند در مسیر تابش نور خللی ایجاد کنند، مدار یاد شده ناقص شده و سیستم صوتی هشداردهنده فعال می‌شود. این نوع دستگاه ردیاب فوتوالکتریک نسخه دیگری نیز دارد. در این نسخه پرتوهای نوری تنها زمانی تشخیص داده می‌شوند که به وسیله ذرات معلق دود به جهت‌های مختلف منحرف شوند، در نتیجه جریان تولید شده و صدای زنگ شنیده می‌شود.
کد خبر: ۳۴۳۳۱۸

دستگاه‌های ردیاب یونشی از مقدار کمی مواد رادیواکتیو برای یونیزاسیون مولکول‌های هوا در حد فاصل الکترودها استفاده می‌کنند تا به این ترتیب جریان الکتریکی تولید شود.

ذرات دودی که وارد این فضای کوچک می‌شود، خود را به یون‌ها متصل می‌کند و موجب افت جریان شده و در نتیجه زنگ هشداردهنده به صدا در می‌آید. هم اکنون استفاده از این فناوری کاربردی در بسیاری از ساختمان‌های تجاری، اداری و مسکونی و همچنین آسمانخراش‌ها گسترش یافته و در بسیاری از موارد دیده شده که اقدام خودکار آنها مانع از وقوع آتش‌سوزی‌های بزرگ شده است و از همه مهم‌تر این‌که با کمک چنین وسیله‌ای گازهای سمی اما بی‌رنگ و بویی همچون منواکسیدکربن قبل از آن که باعث خفگی شوند شناسایی می‌شوند.

فاطمه پورمزرعه

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها