اشکالات مترتب بر نحوه برگزاری انتخابات روسای فدراسیونهای ورزشی را میتوان به قرار ذیل برشمرد:
1ـ با وجود رای اعضای مجمع فدراسیون، رئیس سازمان تربیت بدنی این حق را داراست که رئیس انتخاب شده را به نوعی رد صلاحیت کرده و با صدورحکم برکناری وی، سرپرست جدیدی را تا برگزاری مجمع جدید فدراسیون منصوب کند.
2ـ سرپرست فدراسیون منصوب شده از سوی رئیس ورزش 6 ماه وقت خواهد داشت با استفاده از امکانات و بودجه دولتی فدراسیون، برای خود فعالیت انتخاباتی نموده و حتی در جهت هماهنگ نمودن روسای هیاتهای استانی، روسای غیرهمراه را با هماهنگی مدیران تربیت بدنی استانها برکنار نموده و افراد مورد نظر را سر کار بیاورد.
3ـ انتخاب نماینده مربیان، داوران و ورزشکاران زن و مرد نیز برای حضور در مجمع انتخابات با نظر سرپرست فدراسیون و از سوی سازمان ورزش صورت میگیرد.
4ـ برای حضور در عرصه انتخابات محدودیت وجود دارد و به نوعی اگر نظر بر حضور افراد قوی در عرصه رقابت نباشد، موانع زیادی بر سر راه آنان قرار خواهد گرفت تا به نوعی همه چیز برای انتخاب سرپرست تعیین شده فدراسیون فراهم باشد.
5 ـ برگزاری مجامع انتخاباتی تنها با حضور یک کاندیدا (سرپرست فدراسیون) که به دفعات در ورزش ایران روی داده، حاکی از جو بیاعتمادی موجود در این ارتباط است که ادامه این روند اصلا به نفع ورزش ایران نیست.
6 ـ طی این همه سال بندرت دیده شده که در عرصه انتخابات، نامزدهای ریاست فدراسیون برنامه 4 سالهای را ارائه داده و این برنامه نیز از سوی اعضای مجمع مورد نقد و ارزیابی فنی قرار گیرد.
هرچند موارد زیادی در این رابطه قابل ذکر است و رئیس سازمان تربیت بدنی نیز تصریح دارد که اساسنامه انتخابات روسای فدراسیونهای ورزشی اشکال دارد اما سوال اینجاست که چرا با وجود این مساله، همچنان روی انتخاباتی تبلیغ میشود که هزینههای زیادی را به لحاظ مادی و معنوی برای سازمان ورزش به بار میآورد؟ آیا در این شرایط بهتر نیست به همان روش قدیم، روسای فدراسیونها انتصاب شوند.
حجتالله اکبرآبادی
دبیر گروه و رزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم