به گزارش مهر، دانشمندان طی هفته جاری ستاره ای یافته اند که از خورشیدی که از نظر زمینیان بسیار عظیم است، 265 بار بزرگتر است اما خوب است بدانید این غول پیکر کیهانی نیز در برابر برخی از بزرگترین ساختارهای کیهانی کاملا ناچیز به شمار می آید.
واحد اصلی در فضا ستاره است که گروهی از آنها کهکشانی مانند کهکشان راه شیری را به وجود می آورند سپس گروهی از کهکشان ها ساختارهایی خوشه مانند تشکیل می دهند ، ساختارهایی که بزرگترین آنها «ابر خوشه» نام دارند.
یکی از بزرگترین این ابرخوشه ها که به شکلی ناباورانه عظیم است «دیوار بزرگ» نام دارد. ساختار عظیمی به طول 500 میلیون سال نوری و وسعت 300 میلیون سال نوری که در سال 1989 کشف شد.
چهارده سال پس از آن «دیوار بزرگ اسلوان» در پی یافتن ابر فضای خالی که اگر بتوانید آن را تصور کنید وسعتی برابر یک میلیارد سال نوری دارد ، کشف شد.
خوشه ها و خویشاوندان عظیم تر آنها به واسطه فضاهای خالی از یکدیگر جدا می شوند، ساختاری که گاه ساختار عظیم اسفنجی و یا شبکه کیهانی خوانده می شوند.
تحلیل چنین ساختارهای عظیمی دانشمندان را وادار می کند عنوان عظیم دیگری را به وجود آورند: «نهایت عظمت» ، این عنوان به مقیاسی تعلق دارد که در آن غول پیکرترین ابرخوشه ها در برابر جهان هستی به ذراتی پراکنده تبدیل می شوند.
این تنها بخشی کوچک از جهان هستی است که دانشمندان از آن به عنوان «بخش قابل مشاهده» جهان یاد می کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم