در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
الان در سطح جامعه با برخی مدلهای غربی در زمینه موی پسران مواجه هستیم که واقعا آدم خجالت میکشد نگاه کند: مدل تیفوسی، متال، تنتنی، خروسی، آناناسی، سیخ تو پریز و.... مدلهای عجیب و غریب دیگری که تماشا دارد. این در حالی است که خود ما در این خصوص بیل به کمرمان نخورده و از سوابق ایام؛ حتی از دوره ایران باستان، درخصوص آرایش مو صاحب سبک بودهایم و اسنادش هم موجود است. این که شاعر گفته است: «تو مو میبینی و من پیچش مو»؛ نشان از وجود بیگودی در قدیم و پیچاندن موی سر از ناحیه بالای گردن میدهد. اصطلاحاتی چون: طره مو، چین زلف، گیسو فروهشته، سر تراشیده، موی قلندرانه و... امثالهم، گواه همین مدعاست که عرض شد. گاهی این مدل موهای ایرانی به قدری جذاب و پرکشش بوده که دل شاعر وقتی در کمند آن اسیر و فلکزده میشده، دلش نمیآمده که ول کند.
حافظ راست:
تا دل هرزه گرد من رفت به چین زلف او
زآن سفر دراز خود، عزم وطن نمیکند
فلذاست که ضمن گرامیداشت این اقدام بازیافت مدلهای موی ایرانی و الگوسازی در این راستا که خوشبختانه زیر نظر وزارت فخیمه ارشاد صورت میگیرد (و احتمالا در واحد اصلاحات ارشاد)؛ به تمامی جوانان ایرانی باغیرت توصیه میکنیم که از فردا موهای خود را طبق ژورنالهای طراحی شده ایرانی تحت نظر وزارت ارشاد آرایش کنند تا هرچه زودتر به آنچه می خواهیم دست یابیم. اصلاح داخل سر هرچند خیلی مهم است؛ اما اصلاح خود سر نیز از حیث ظاهر واقعا مهم است و آدم باید که ظاهر و باطنش یکی باشد. اگر مهم نبود که یکی از بزرگان اهل تمیز، خطاب به آرایشگرش نمیفرمود که:
سرم را سرسری متراش ای استاد سلمانی
که ما هم در دیار خود سری داریم و سامانی
رضا رفیع
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: