متخصصان هشدار میدهند چنانچه بدون توجه به علایق و استعدادهای فرزندانتان برای آنها برنامهریزی کنید، نه تنها باید به امید موفقیتهای حداقل آنها باشید بلکه ممکن است اعتماد به نفس آنها نیز تضعیف شود. در پایان دوره، آنها به جای شادابی و سرزندگی و آمادگی برای سال جدید تحصیلی ممکن است خسته و کسل باشند و در نهایت احتمال بروز افسردگی نیز در آنها بعید به نظر نمیرسد.
در بسیاری از پروندههای نوجوانان و کودکان مضطرب در مطب پزشکان، فرزندانی دیده میشوند که برنامهریزی فعالیتها و حتی تفریحاتشان صرفا توسط والدین و بدون دخالت نظر آنها انجام شده است که این امر برای افرادی در این مرحله سنی به منزله یک فشار روحی تلقی میشود.
گاهی اوقات نیز فرزندان به ظاهر تسلیم امر والدین هستند و مخالفتی ندارند، اما به صورتی کاملا منفعل و بیتفاوت در برنامهها شرکت میکنند و هیچگونه ذوق و شوقی ندارند و فقط حضوری تصنعی و ظاهری در کلاسها و برنامههای ورزشی دارند.
انیتا کرتز، یکی از مربیان موسیقی که در تحقیقات شرکت داشته میگوید حتی این امر در کلاسهای موسیقی نیز به وضوح دیده میشود و شاگردانی که با علاقه و تمایل خود وارد کلاس میشوند، بهتر و بیشتر تمرین میکنند و در پایان دوره نیز بازده بهتری دارند.
البته برنامهریزی برای برنامههای فوق برنامه و جلوگیری از به بطالت گذشتن اوقات فرزندان خوب است، اما بهتر است این کار با مشورت خودشان و در نظر گرفتن ایدههای آنها انجام شود.
به این ترتیب وقتی آنها ببینند برنامهای را که خودشان دوست دارند برایشان ترتیب داده شده علاوه بر لذت استفاده، احساس تعهد و مسوولیت بیشتری نیز خواهند کرد و احتمال موفقیتشان نیز بیشتر خواهد بود.
منبع: examiner.com
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم