آینده برنجکاری در کشور، همچنان نامعلوم

حتما با خبر شده‌اید که بسیاری از برنجکاران شمال کشور طی چند سال اخیر و با رونق گرفتن بازار مصرف برنج‌های وارداتی هندی، پاکستانی و تایلندی به سبد غذایی خانواده‌ها، تصمیم گرفته‌اند که برای پایان دادن به‌ماجرای واردات برنج خارجی، کشت برنج در زمین‌هایشان را برای همیشه متوقف کنند. یعنی عطای رنج و مشقت مراحل کاشت و داشت و برداشت برنج رابه لقای برنج‌های دانه بلند هندی و پاکستانی ببخشند. البته مساله جنگ نابرابر میان برنج‌های مرغوب ایرانی با برنج وارداتی تنها یکی از مشکلات پیش روی شالیکاران است. مشکلاتی که این روزها با آغاز فصل برداشت شالیکاران گیلانی و مازندرانی را بشدت نگران کرده است ریشه در عوامل دیگری چون نبود راهکارهای درست و منطقی برای فروش برنج به جز از طریق واسطه‌ها و دلالان، بالا بودن هزینه خدمات شالیکاران، مکانیزه نبودن مراحل کاشت، داشت و برداشت، عدم تصحیح اراضی و اجرای سیاست غلط وارداتی در زمان نامناسب توسط دولت نیز دارند.
کد خبر: ۳۳۹۸۰۷

هادی شفیعی،کارشناسی که خود به کشت برنج نیز مبادرت دارد در گفتگو با جام جم می‌گوید: کشت سنتی، بالا بودن هزینه‌های جاری، عدم برنامه‌ریزی پایدار، بالا بودن میانگین سنی بهره‌برداران و پایین بودن دانش فنی مولدین، خرد بودن اراضی و پایین بودن مالکیت‌ها، واردات بی‌رویه و بد موقع انواع برنج خارجی از مهم‌ترین مشکلات تولید محصول محسوب می‌شود.

تداوم کشت سنتی، بلای جان کشاورزی

بی‌شک یکی از مهم‌ترین مشکلات پیش روی برنجکاران ما کشت سنتی است. مراحل مختلف کشت برنج از آماده‌سازی زمین تا نشاء، همچنان به روش‌های سنتی انجام می‌شود. این مهم علاوه بر تحمیل رنج و زحمت بسیار برای شالیکاران، موجب افزایش هزینه‌های تولید، افزایش مشکلات آبرسانی و کاهش توان رقابتی برنج ایرانی در بازار‌های داخلی و جهانی می‌شود. در حالی که کشت مکانیزه توسط ماشین در یک روز حداقل یک هکتار زمین است، اما این میزان عملکرد برابر با کارکرد 25 کارگر نشاءکار است. کما این‌که کشت سنتی میزان ضایعات برنج را نیز تا حد زیادی افزایش می‌دهد. شفیعی تاکید می‌کند: آنچه امروز برای زنان و مردان نشاء کار باقی می‌ماند چیزی به‌جز دیسک کمر و دردهای استخوانی نیست.

بالا بودن هزینه خدمات

امسال هزینه کارگر در گیلان برای نشاءکاری، روزانه 30 تا 35 هزار تومان و هزینه درو نیز 25 هزار تومان بوده است. هزینه کود، سم و بذرهای مناسب و نیز تهیه ادوات کشاورزی نظیر تیلر، تراکتور و کمباین نیز بسیار بالا بوده و بسیاری از برنجکاران توانایی کافی برای تهیه آن ندارند. در چنین شرایطی فروش برنج زیر قیمت 2 تا 3 هزار تومان برای برنجکار چیزی جز ضرر به همراه ندارد و از طرفی نیز برای خریدار گران محسوب می‌شود. دست آخر هم سود حاصل از کار کشاورز نصیب واسطه‌ها و دلالان می‌شود.

اعلام قیمت خرید تضمینی یا توافقی برنج

مرتضی نصیری، معاون موسسه تحقیقات برنج کشور به خبرنگار جام‌جم در مازندران می‌گوید: استانداران شمالی با معاون اول رئیس‌جمهور درخصوص وضعیت واردات و خرید برنج محلی به صورت تضمینی نشست‌هایی را برگزار کرده‌اند. استانداران مازندران، گیلان و گلستان در مورد واردات و نحوه خرید برنج محلی، چندین جلسه با وزارت بازرگانی و سازمان غله برگزار کرده‌اند.

در صورت اعمال سیاست‌های تعیین شده و خرید به‌موقع ارقام پر محصول برنج در قالب قیمت تضمینی که دولت اعلام خواهد کرد از ضرر شالیکاران جلوگیری خواهد کرد. قیمت خرید ارقام پر محصول از شالیکاران 1050 تا 1350 تومان و برای ارقام محلی به‌صورت توافقی و پس از تعیین قیمت بازاراست.

آینده تاریک شالیکاری در رقابت با برنج خارجی

نصیری درخصوص واردات احتمالی برنج در سال جاری می‌گوید: واردات برنج مورد نیاز پس از برداشت شالی با هماهنگی استانداران استان‌های شمالی صورت خواهد گرفت و از این نظر شالیکاران دغدغه‌ای برای فروش محصولات خود نخواهند داشت. اگر در خصوص خرید ارقام محلی از شالیکاران تمهیدات لازم به صورت توافقی بین شرکت‌های دولتی و وزارتخانه‌ها صورت گیرد مشکلات خرید برنج از کشاورزان به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد.

پونه شیرازی ـ مژگان علیشاه

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها