ورود پترائوس به باتلاق افغانستان

اگرچه کابل تا حدودی آرامش دارد ولی به اعتقاد بسیاری از مردم افغانستان و تحلیلگران مشکل اصلی در مناطق جنوبی کشور است که به زمان پیدایش طالبان در اوایل دهه 90 در این مناطق بازمی‌گردد.

به اعتقاد مفسران و تحلیلگران اوضاع این منطقه افغانستان در مقایسه با 8 سال پیش نه‌تنها بهبود نیافته بلکه این روزها با شرایط وخیم‌تری روبه‌روست. طالبان نیروهای خود را در مهم‌ترین راه‌های منتهی به کابل قرار داده‌اند و در این میان دولت نیز از دید مردم توان و قدرت چندانی ندارد.

پترائوس با آگاهی کامل نسبت به این مسائل وارد افغانستان شده و بهتر از هر کسی می‌داند سران آمریکا انتظار اقداماتی متفاوت‌تر و سریع‌تر از او را دارند. برای حل این مشکلات او در ابتدا نیاز دارد تا تنش بین نیروهای نظامی آمریکا و مردم و دولت حامد کرزای را حل کند. پترائوس به خوبی اطلاع دارد که دولت متبوعش طی چند سال گذشته 208 میلیارد دلار برای مبارزه با شبه‌نظامیان در افغانستان به این کشور کمک کرده است، اما امروز شاهد آن است که نه‌تنها به موفقیتی نرسیده، بلکه رئیس‌جمهور افغانستان در آخرین تلاش‌ها سعی می‌کند با نیروهای طالبان وارد مذاکره مستقیم شود. البته این اقدام به مذاق مردم افغانستان نیز چندان خوشایند نیست. به اعتقاد آنها این امر باعث از بین رفتن تمامی تلاش‌هایی می‌شود که در راستای بیرون راندن طالبان از پایگاه‌هایشان انجام شده است.

حال به اعتقاد برخی پترائوس وارد باتلاقی شده که پیش از این ژنرال‌های بسیاری را ناکام گذاشته است. در کنار این موارد او باید با دولتی در افغانستان همکاری کند که این روزها فساد سرتاسر بدنه‌های آن را فرا گرفته و روز به روز در حال افزایش است.

این اوضاع زمانی شرایط را بحرانی‌تر خواهد کرد که بعضی از اعضای ناتو نیز در حال ترک این کشور جنگ‌زده هستند. هلند این روند را از ماه آگوست آغاز می‌کند و کانادایی‌ها نیز در سال آینده افغانستان را ترک خواهند کرد. احتمالا تا چند ماه آینده و با نزدیک شدن به موعد تعیین شده برای عقب‌نشینی از افغانستان (ژوئن 2011)، پترائوس بیشتر پی به مشکلاتی می‌برد که باعث شد ژنرال مک کریستال همکار سابقش در همین پست زبان به انتقاد بگشاید. در هر صورت او باید بداند منفورترین چیز از نظر مردم مظلوم افغانستان جنگ و کشتار است، حال این جنگ بدست طالبان باشد یا نیروهای خارجی تفاوتی نمی‌کند.