جدال برای بقای غزل

ضیاء موحد که پیش از این سابقه انتقاد از قالب‌های سنتی شعر و بویژه غزل را دارد عصر سه‌شنبه در نشستی در شهر کتاب مرکزی بار دیگر تاکید کرد که مساله غزل تمام شده است. موحد گفت: آنچه که درباره غزل باید بگویم، گفته‌ام و معتقدم آن امکاناتی که شعر نو از هر حیث پیش‌ رویمان باز می‌کند، با قالب‌های عروضی قابل مقایسه نیست و البته این فضای بازی که در شعر نو ایجاد می‌شود، بی‌تردید بهتر می‌تواند از عهده بیان احساس بربیاید که همین هم کار را دشوار می‌کند.این شاعر و مدرس فلسفه در این نشست وارد مبحث نظریه‌پردازی و نقد ادبی هم شد و در این رابطه گفت: اگر بخواهیم نقد ادبی علمی و باروری داشته باشیم، ضرورت دارد که مفاهیم فلسفی را وارد این حوزه کنیم.

کد خبر: ۳۳۵۱۱۶

او تاکید کرد: بدون توجه به مفاهیم فلسفی نمی‌شود از نقد ادبی حرف زد و حتی سراغ نقد آثار گذشتگان رفت. این طبیعی است که همیشه نقد بعد از شعر بوده است و به اعتقاد من، هنوز هم می‌توان با معیارهای تازه به درک و دریافت‌هایی تازه از شعر حافظ رسید.این سخنان موحد در حالی طرح شد که دکتر بهروز یاسمی که خود یکی از غزلسرایان نام آشنای کشورمان است گفت: زمان به آنجا نرسیده که به مرگ غزل فتوا بدهیم.

این شاعردر گفتگو با ایسنا عنوان کرد: اگر روزگار غزل سرآمده است، این ‌همه توجه به این قالب پرسابقه شعر فارسی در سال‌های پس از انقلاب اسلامی از کجا می‌آید؟ الان جمع غالب شاعران جوان غزل می‌نویسند و چطور با این استقبالی که از غزل می‌شود، ادعا می‌شود که هنگامه غزل نیست؟

او خاطرنشان کرد: غزل شناسنامه ایران است. به‌ جای این‌که نوروز را ثبت جهانی کنیم، غزل را باید به ثبت جهانی رساند؛ زیرا این قالبی است که هزار سال جور تمام گرفتاری‌های اعتقادی، اخلاقی و اجتماعی ما را کشیده و این مسائل را در خود انعکاس داده است.

این شاعر تاکید کرد: زود است که دست رد به سینه غزل بزنیم و فتوای مرگ این قالب شعری را صادر کنیم و بگوییم غزل زبان روزگار ما نیست.