مشارکت مردان در تامین سلامت زنان

بدون تردید تامین سلامت خانواده، فرآیندی مشارکتی است، اما در این بین گاه، در کش و قوس مشکلات و مسوولیت‌های زندگی و گاه به دلیل بی‌اطلاعی، زنان ما کمتر به بهداشت و سلامت جسم و روان خود فکر می‌کنند و بواسطه عدم مشارکت مردان، اثرات سوء این غفلت به وضوح در خانواده مشاهده می‌شود.

حاملگی‌های ناخواسته بیانگر نیاز بیشتر زنان و مردان به دسترسی و آموزش راه‌های کنترل جمعیت است. تنظیم خانواده به منظور تاخیر در اولین حاملگی، فاصله‌گذاری بین حاملگی‌ها، محدود کردن تعداد حاملگی‌ها، جلوگیری از حاملگی‌های ناخواسته ودر سن بالا و جلوگیری از سقط‌های غیرقانونی و خطرناک، نیازمند آموزش‌های عمومی و مشارکت مردان است.

بسیاری از زنان در سنین باروری اختلالات رنج‌آور و تغییرات آزاردهنده‌ای نظیر بی‌قراری، عصبانیت، افسردگی، اضطراب و پرخاشگری را به صورت مکرر و سیکل‌وار احساس می‌کنند که اصطلاحا pms نامیده می‌شود. این اختلالات نه تنها برنامه‌های روزانه و شغلی زنان را تحت شعاع خود قرار داده و حتی می‌تواند مانع از ایفای نقش مادری در رسیدگی به وضعیت فرزندان ‌شود، بلکه گزارش‌ها حاکی از آن است که بسیاری از مشاجرات و منازعات درون خانوادگی بویژه میان همسران که با عناوینی چون عدم وجود تفاهم منجر به کدورت و حتی جدایی می‌گردد، ناشی از عدم کنترل این علائم آزاردهنده می‌باشد. این در حالی است که براساس مطالعات علمی با مشارکت مردان و ایجاد تغییرات مختصری در شیوه زندگی نظیر استراحت، ورزش مناسب، دوری از استرس، تغییر رژیم غذایی و استفاده از ترکیبات گیاهان دارویی مانند گل پامچال، رزماری، ملاس و تخم کتان، دریافت مکمل‌های حاوی ویتامینE و B6 می‌توان در کنترل این دردها فائق آمد و در این میان نقش مردان در درک وضعیت خلقی و رفتاری زنان و تامین محیطی آرام و عاری از استرس و همکاری در رسیدگی به وضعیت فرزندان می‌تواند راهگشا باشد.

در پایان باید اذعان کنیم برای نیل به مفهوم حقیقی سلامت و نه فقط نبود بیماری، یعنی تامین رفاه در تمامی جنبه‌های جسمی، روانی و اجتماعی راهی بس طولانی همراه با مشارکت فعال همسران در پیش است.