از کشتی‌های بخار تا کشتی‌های لوکس امروزی

وقتی از کشتی‌ها یا قایق‌های بخار صحبت می‌شود، این طور به نظر می‌رسد که آنها همان طور که از نامشان پیداست، به واسطه نیروی بخار در سطح آب‌ها به حرکت درمی‌آیند اما اگر اساس عملکرد آنها را به طور دقیق مورد بررسی قرار دهیم، متوجه خواهیم شد این قایق‌ها مجهز به چرخ‌های پارویی‌شکلی هستند که در عمق کمی نسبت به سطح آب قرار گرفته و به کمک نیروی بخار به حرکت درمی‌آیند.
کد خبر: ۳۳۱۰۴۳

از اوایل قرن 19 میلادی، استفاده از قایق‌های بخار در رود می‌سی‌سی‌پی و رودخانه‌های فرعی منشعب شده از آن در ایالات متحده آمریکا مورد توجه قرار گرفت. البته باید این نکته را خاطرنشان کرد که نخستین تلاش‌ها در زمینه ساخت کشتی‌های بخار، از سال 1787 میلادی و در ایالات متحده آمریکا پس از این که جان فیچ، حرکت آزمایشی نخستین قایق بخار طراحی شده را با موفقیت به انجام رسانید، آغاز شد.

اگرچه پس از آن رابرت فوستون به انجام تحقیقات گسترده‌تری در این زمینه ادامه داد؛ اما تا سال 1811 جز قایق بخاری که به صورت نمایشی در مسیر رودخانه می‌سی‌سی‌پی به حرکت درآمده بود، هیچ نمونه مشابه دیگری ساخته نشده بود تا این که در سال 1812 برای نخستین بار از یک کشتی بخار برای جابه‌جایی مسافران در مسیر بین 2 شهر نیواورلئان و می‌سی‌سی‌پی استفاده شد.

سال 1816 میلادی، هنری میلر شرو با به آب انداختن کشتی بخاری که خود طراحی کرده بود، انحصاری بودن کشتیرانی در مسیر رودخانه می‌سی‌سی‌پی را برای همیشه از‌میان برداشت. این کشتی که موسوم به کشتی بخار واشنگتن بود، مدت زمان سفر بین این دو شهر را تا حدودی کاهش داد و از آنجا که میلر شرو با ایجاد تغییراتی در طراحی این کشتی عملکرد آن را به میزان قابل توجهی در آب‌های سطحی و کم‌عمق این رودخانه افزایش داده بود، از او به عنوان بنیانگذار سیستم بخار در عرصه کشتیرانی یاد می‌شود.

از آن زمان تا سال 1870 میلادی کشتیرانی توانست در زمینه‌های مختلف اعم از اقتصادی، کشاورزی و تجارت در بخش مرکزی ایالات متحده آمریکا نفوذ کند و به این ترتیب علاوه بر جابه‌جایی مسافران، صادرات و واردات کالاهایی نظیر شکر و پنبه را نیز عهده‌دار شود.

در این کشتی‌ها ، فضایی به عنوان سالن استراحت برای مسافران در نظر گرفته شده که شبیه به سالن انتظار هتل‌های شیک و مجلل است.

از آنجا که در گذشته از روش‌های ساده برای ساخت کشتی‌ها استفاده می‌شد و از آنها بخوبی نگهداری نمی‌شد و همچنین با توجه به این که این کشتی‌ها در مسیر حرکت خود با موانعی مواجه می‌شدند که منجر به غرق شدن آنها یا انفجار دیگ بخار کشتی می‌شد، عمر مفید اغلب کشتی‌های بخار تنها حدود 4 تا 5 سال بود. اگرچه امروزه این کشتی‌ها همچنان در بسیاری از مناطق حمل و نقل دریایی تنها راه ارتباطی ساکنان این مناطق محسوب می‌شوند اما در بسیاری از مناطق سیستم حمل‌و نقل ریلی و راه‌آهن جایگزین سفرهای دریایی مسافران شده است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها