حرف‌های «یک دقیقه‌ای»

یا در فیلم دیگری، کارگردان با نمایش حجم انبوهی از زباله‌ها که در کنار رودخانه‌ای ریخته شده، برای لحظه‌ای سر دوربین خود را بالا می‌گرفت و شهری را در پس‌زمینه نشان می‌داد و این موضوع را بیان می‌کرد که این زباله‌ها دوباره وارد شهر می‌شوند. در فیلم دیگری معلم به نقاشی دختربچه‌ای نمره 18 می‌داد، اما زمانی که دفتر را ورق می‌زد و متوجه می‌شد او از پشت کاغذ به عنوان پیش‌نویس استفاده کرده، نمره او را به 20 تغییر می‌دهد. فیلم دیگری نیز زمان یک دقیقه را به بازی گرفته و چند ثانیه پیش از پایان یک دقیقه این جمله زیرنویس می‌شود: «وقت نیست، از پخش ادامه فیلم معذوریم». در فیلم دیگری کارگردان در یک نمای بسته 4 عدد سیب نشان می‌دهد. 4 دست می‌آید و این سیب‌ها را برمی‌دارد و گاز می‌زند. بعد سیب‌های گاززده را داخل بشقاب می‌گذارد. در نمای بعدی، سیب‌ها 4 تکه می‌شود و 4 دست آنها را برداشته و می‌خورد.

تماشای چنین فیلم‌هایی این خاصیت را دارد که شکل متفاوتی از فیلمسازی را در مقابل مخاطب قرار می‌دهد. در این شکل و قالب دیگر نیاز نیست برای دریافت نتیجه داستان 90 دقیقه منتظر بمانیم، اما باید در همان 60 ثانیه حسابی هوش و حواسمان را جمع کنیم تا نکته مهم فیلم را از دست ندهیم.

رضا استادی / گروه فرهنگ و هنر