سرمربی تیم ملی بسکتبال این دو را به اتفاق محمد جمشیدی در تیم الف قرار داده است تا از اعتقاد خود به جوانان بیشتر بگوید.
شیرجنگ که تخصصاش پرتابهای 3 امتیازی است از امیدهای بسکتبال ایران برای جایگزینی حامد آفاق باتجربه به شمار میرود. جوان اهل شیراز یک فصل برای صبامهر قزوین بازی کرده و موفقیتهای فعلی خود را در لیگ برتر مدیون زحماتی است که مسوولان فدراسیون بسکتبال و مربیان در تیمهای پایه برای او کشیدهاند.
تفاوت بازی در لوله سبز با صبامهر چه بود؟
من از یک تیم تازهوارد به لیگ برتر به تیم بزرگ صبامهر آمدم و قطعا جاافتادن در این تیم نیاز به زمان بیشتری داشت. در شیراز آقایان خواجه و کبیر خیلی برای من زحمت کشیدند، اما دوست دارم بلندپروازی کنم و بسکتبال را در اوج بازی کنم.
اما صبامهر تغییر و تحولات زیادی داشت و اصلا با تیمی که 2 بار قهرمان آسیا شد فرق کرده بود.
تیم ما جوانگرایی کرده بود. میدانستم با تلاش بیشتر میتوانم در اینجا بیشتر بازی کنم که خوشبختانه همینطور شد. اصلا کسی انتظار نداشت تیم ما به نیمهنهایی صعود کند، اما با تلاش بچهها این کار اتفاق افتاد.
فکر میکنی با این بازیها اعتماد ماتیچ را جلب کردی تا به تیم ملی دعوتت کند؟
البته من با تیم جوانان ایران قهرمان آسیا شدم و در بازیهای جهانی شرکت کردم. آمارم در بازیهای جوانان آسیا بد نیست. در 7 مسابقه 125 امتیاز به دست آوردم. در 27 اقدام به پرتاب 3 امتیازی موفق بودم. 10 اقدام به پاس منجر به گل داشتم و 20 اقدام به ریباند،آمار بدی نیست. ضمن آنکه فدراسیون بسکتبال پیش از این و به مدت 4 سال آن هم در اردوهای پایه برای ما زحمت کشید. نوبت ماست که پاسخ این اعتماد آقای مشحون را بدهیم.
رقابت با بازیکنانی مثل آفاق، داورپناه، زندی و... باید جالب باشد.
چند بار در بازیها مقابل هم بودیم، اما در اردوها کنار یکدیگر هستیم. دوست دارم رقابت کنم اما از تجربیات آنها هم استفاده کنم. به همین دلیل تا وقتی در اردو باشم از این نفرات باتجربه یاد خواهم گرفت.
فقط در حد کسب یک تجربه به اردوها و نفرات همپست خودت نگاه میکنی؟
قاعدتا نه. رقابت حرف اصلی را میزند. انگیزههایم بسیار بالاست. جنگیدن لازمه بقا در اردوهاست. مربیان صرب را میشناسم. اگر درست و محکم تمرین نکنی کنارت میگذارند.
فرق ماتیچ با سایر مربیان صربی که تاکنون با آنها کار کردی چیست؟
ماتیچ انعطاف بیشتری دارد. من با ترومن در چند اردوی جوانان بودم. مربی بسیار بزرگی است و راهنماییهای خوبی به من داشته. با نبوشا هم در مسابقات جهانی بودم، اما به نظرم ماتیچ در عین اینکه بسکتبال را خوب میفهمد، خیلی روابط عمومی خوبی با بازیکنان دارد. اصولا جو خوبی در اردو حاکم شده است و مربی خوب به بازیکن اعتماد به نفس میدهد.
حضور بسکتبال ایران را در رقابتهای جهانی چطور ارزیابی میکنی؟
بسکتبال ایران در رده جوانان 2 بار به بازیهای جهانی راه یافته. در المپیک هم تیم ملی بازی کرده، بنابراین در وهله اول باید گفت این موفقیتها بیدلیل نیست. ما بازیکنان توانمندی داریم که در پهنه آسیا درخشیدند و با بلندپروازی به میدانهای جهانی فکر میکنند. در بسکتبال جهانی ترکیه کار تیم ایران سخت است و انتظار هم نباید داشت که برویم آمریکا و برزیل و... را شکست بدهیم. اما مثل بازیهای المپیک مطمئنم تیم ملی خوش میدرخشد و تیم باانگیزه و بااستعداد مسابقات خواهد بود.
فکر نمیکنی اگر بازیکنان مهرام برگردند جای شما در اردو تنگتر میشود؟
اصلا. من به این چیزها فکر نمیکنم، اول و آخر کارم تلاش است. الان و تا همین جا هم در اردو راضی هستم. من و امثال من باید از تجربیات کوچک آغاز کنیم و پیروزیهای بزرگ بسازیم. الان مهرامیها در آستانه بازیهای باشگاههای آسیا هستند و اگر بازگردند دوست دارم در کنار صمد نیکخواهبهرامی و حامد آفاق تمرین و از تجربیات آنها استفاده کنم.
بعضیها معتقدند تیم ملی پشتوانه ندارد در حالی که تو به جوانانی اشاره کردی که هر کدام آینده خوبی دارند.
من به نظر همه احترام میگذارم، اما به اعتقاد من مگر تیم جوانان ایران که شما هم زحمت 3 سال آن را بر عهده داشتید قهرمان آسیا نشد؟ از آن تیم حسنزاده و جمشیدی در لیگ بازی کردند و فرمان اگر آسیب نمیدید الان از برترینهای لیگ برتر بود. ارسلان کاظمی هم که در آمریکا بازی میکند، بازیکنان دیگری هم هستند مثل امجد و سلمانی که همه ما از جوانان به اردوی بزرگسال آمدهایم. آیا این پشتوانه نیست؟
منتقدان بیشتر از این جنبه نگاه میکنند که حامد حدادی نقش مهمی در موفقیتهای بسکتبال دارد و جایگزین او را نداریم.
این کملطفی به بسکتبال ایران و مجموعهای است که در آن زحمت میکشند. حدادی بازیکن بزرگی است و از افتخارات بسکتبال ایران که در NBA هم بازی کرده. این افتخار برای کدام بازیکن اتفاق میافتد؟ برای پاسخ باید تا مدتها صبر کرد، اما نمیشود گفت حدادی کل جریان بسکتبال است. ما بسکتبال پویایی داریم. این بسکتبال راه خودش را پیدا کرده است و مطمئن باشید پشتوانههای خوبی در راه هستند.
آیا این پشتوانهها را نباید زودتر آن هم در بازیهای لیگ ببینیم؟
چرا، مربیان باشگاهی در این چند سال از جوانگرایی غافل شدهاند، اما در اردوهای ملی این پویایی را میبینیم. بزودی خیلی از تیمها را خواهیم دید که با جوانان وارد میشوند و این به یک جریان تازه در بسکتبال ما تبدیل خواهد شد.
محمد رضاپور
جام جم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم