گزارش روز خبری بوش و بلر ، دروغ ها حالا آشکار می شود

جام جم آنلاین : کسانی که ما را به جنگ می کشانند باید نخست جلوی آگاهی مردم را بگیرند.

کد خبر: ۳۱۸۷۰

آنان باید ما را قانع کنند که وسیله دیگری برای جلوگیری از تهاجم یا غلبه بر تروریسم ، یا حتی دفاع از بشر ندارند.

bush-blair

وقتی اطلاعاتی که به مردم می دهند کافی نباشد ، کنترل مردم آسان است چون جمع آوری اطلاعات و دیپلماسی در خفا انجام می شود ، ما به ندرت متوجه می شویم - تا وقتی که خیلی دیر شده باشد - چه راههای دیگری وجود داشته است .
به این دلیل کسانی از ما که قبل از جنگ با عراق و افغانستان خواهان صلح شدیم ، به عنوان رویاطلبانی با رفتار زنانه مورد تمسخر واقع شدیم .
اطلاعاتی که دولت های ما دادند نشان می داد که صدام و طالبان میانه ای با دیپلماسی یا مذاکره ندارند.
جنگ طلبان می پرسیدند در مقابل چنین دشمنانی چه باید بکنیم؛ و واکنش های ما در کنار غریوهای پرشور جنگ طلبی بزدلانه وانمود می شد.
از نظر نویسنده ای مانند دیوید آرونوویچ ما «با اوقات تلخی خود را در یک جریان غر زدن جهانی درگیر کرده بودیم».
از نظر دیلی تلگراف ما «احمق های مفید اسامه بن لادن» شده بودیم .
اگر انتخابها آنطور که جنگ سالاران غربی و مجیزگویان آنان وانمود می کردند ، محدود بود شاید این حرفهایشان هم درست می بود.
اما ، همانطور که بسیاری از ما در آن زمان شک کرده بودیم ، آنها به ما دروغ می گفتند.
حالا بیشتر این دروغها آشکار شده است .
به نظر می رسد اثری از سلاحهای کشتار جمعی در کار نبوده است و هیچ مدرکی به دست نیامده تا نشان دهد آنطور که بوش در ماه مارس ادعا کرد ، صدام اعضای القاعده را آموزش می داد و بودجه آنان را تامین می کرد.

بوش و بلر ، همچنان که دوستی آنها با رئیس جمهوری ازبکستان معلوم می کند ، هیچ علاقه ای به حقوق بشر خارجیان (و حتی هموطنان خودشان) ندارند.
اما مجموعه ای بزرگتر و حتی مهمتر ، از دروغها حالا به تدریج آشکار می شوند حتی اگر همه ادعاهایی که بوش و بلر درباره دشمنان و انگیزه های خود کردند درست باشد ، و همه هدفهای آنان مشروع و عادلانه بوده باشد ، شاید باز هم دلیل موجهی برای رو آوردن به جنگ وجود نداشت زیرا همچنان که هفته گذشته متوجه شدیم .
صدام قبل از شلیک حتی یک گلوله به بوش و بلر پیشنهاد کرده بود هر چه که می خواهند به آنها بدهد.
اما دولت های ما این اطلاعات را به مردم ندادند و درباره امکانات دیپلماسی به ما دروغ گفتند.

wiraq29

دولت صدام در طول 4 ماه قبل از حمله به عراق پیشنهادهای فراوانی به امریکا داد ، سرویس های امنیتی عراق در دسامبر در تماس با «وینسنت کانیسترارو» رئیس ضد تروریسم سابق سیا پیشنهاد کردند حاضرند ثابت کنند که عراق در حملات 11 سپتامبر امریکا شرکت نداشته و به چند هزار سرباز امریکایی اجازه بدهند وارد عراق شوند و از نزدیک مشاهده کنند که عراق سلاح های کشتار جمعی ندارد.
اگر هدف تغییر رژیم بود ، به گفته ماموران امریکایی ، صدام آماده بود در مدت دو سال با نظارت ناظران بین المللی انتخابات سراسری برگزار کند.
به گفته «کانیسترارو» این پیشنهادها به کاخ سفید داده شد اما «رئیس جمهوری و معاون رئیس جمهوری آن را رد کردند».
مذاکره کنندگان صدام تا فوریه هر چیزی را که ممکن بود دولت امریکا آرزویش را داشته باشد ، پیشنهاد کرده بودند: موافقت با دسترسی آزاد اف بی آی برای جستجو در هر جایی که می خواست به دنبال سلاحهای کشتار جمعی بگردد ، حمایت از سیاست امریکا در مورد اسرائیل و فلسطین و حتی دادن حقوق نفت عراق.
از جمله کسانی که انان با وی تماس گرفتند ریچارد پرل ، مشاور امنیتی بود که سالها جنگ با عراق را توصیه می کرد.
او پیشنهادهای عراق را به سیا داد وی هفته گذشته به نیویورک تایمز گفت که سیا چنین پاسخ داده بود: «به آنها بگویید که آنها را در بغداد خواهیم دید».
به عبارت دیگر به نظر می رسد صدام هر کاری را که می توانست برای جلوگیری از جنگ انجام داده و درمقابل دولت امریکا هر کاری را که می توانست برای به راه انداختن جنگ انجام داد و این خلاف آن چیزی است که بوش و بلر به ما گفتند.
بوش روز 6 مارس ، 13 روز پیش از شروع جنگ به روزنامه نگاران گفت : «این انتخاب او است که آیا ما به جنگ برویم یا نه این انتخاب صدام است او کسی است که می تواند بین جنگ و صلح یکی را انتخاب کند تاکنون جنگ را انتخاب کرده است».

blair

بلر ده روز بعد در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت : «این یک ضرب الاجل آشکار به صدام است : همکاری کن یا به زور خلع سلاح خواهی شد» ما همه راه حل های دیپلماتیک را امتحان کرده ایم.
بوش روز 17 مارس ادعا کرد که «صدام اگر راه مقابله را انتخاب کند ، مردم امریکا می توانند بدانند که هر تدبیری برای اجتناب از جنگ در پیش گرفته شده است».
همه این حرفها دروغ است قبل از جنگ افغانستان نیز همین وضع تکرار شد طالبان روز 20 سپتامبر 2001 پیشنهاد کرد اگر امریکا مدارک کافی ارائه دهد که اسامه بن لادن مسوول حملات 11 سپتامبر است حاضر است وی را برای محاکمه در اختیار یک کشور اسلامی بیطرف قرار دهد.
امریکا این پیشنهاد را رد کرد روز اول اکتبر ، 6 روز قبل از شروع بمباران افغانستان ، طالبان پیشنهاد قبلی خود را تکرار کرد و نماینده آن در پاکستان به خبرنگاران گفت:«ما آماده مذاکره هستیم این با طرف دیگر است که این را بپذیرد یا رد کند فقط مذاکره مشکلات ما را حل خواهد کرد».
روز بعد در یک کنفرانس مطبوعاتی درباره این پیشنهاد از بوش سوال شد.
او گفت : «مذاکره ای در کار نیست ما در زمان مورد نظر خود اقدام خواهیم کرد».
تونی بلر ، در همان روز در سخنانش خطاب به کنفرانس حزب کارگر این اندیشه را که «ما می توانیم دنبال راه حل دیپلماتیک باشیم» به مسخره گرفت و گفت: «با بن لادن یا رژیم طالبانی دیپلماسی معنی ندارد من به طالبان می گویم : «تروریست ها را تسلیم کنید یا از قدرت دست بردارید ، انتخاب با شماست.
طالبان قبلا سعی کرده بودند دنبال انتخاب درست بروند اما بوش تلاش آنها را رد کرده بود البته بوش و بلر دلیلی نداشتند به طالبان یا صدام اعتماد کنند چرا که آنها تحت فشار مشغول مذاکره بودند اما ضرورتی نداشت بوش یا بلر به هر یک از آنها اعتماد کنند.
در هر دو مورد آنها می توانستند ضرب الاجلی برای انجام وعده هایشان تعیین کنند آنها نمی توانند ادعا کنند که پیشنهادهای دشمن ارزش رسیدگی نداشت .
طالبان و صدام می کوشیدند باب مذاکره را باز کنند نه این که در گفتگو را ببنندند و امیدهای بسیاری برای چانه زنی وجود داشت .
به عبارت دیگر ، راه حل های مسالمت آمیز قبل از این که مورد توجه قرار گیرند رد شدند.
معنی این سخن این است که حتی اگر همه راه های قانونی دیگر برای این جنگها طی شده بود ، باز هم شروع آنها برخلاف قوانین بین المللی بود.
منشور ملل متحد تصریح می کند که : «طرفین هر اختلافی باید قبل از هر کار درصدد یافتن راه حلی از طریق مذاکره برآیند».
هیچکدام از اینها برای عاشقان جنگ مهم نیست این که این دو جنگ ، ناعادلانه و غیرقانونی بودند ، این که دهها هزار غیرنظامی را کشتند و ناقص کردند ، حرفهایی نامربوط است مهم این است که هدفهای آنان تامین شد.
در اینجا است که جنگ طالبان باید درباره اعمال خود فکر کنند اگر به جای جنگ راه های مسالمت آمیز را برمی گزیدند ، ممکن بود حالا بن لادن زندانی باشد ، عراق می توانست کشوری سازش پذیر ، دوست و در جستجوی دمکراسی و جهان اسلام طرفدار امریکا باشد نه خشمگین و رنجیده نسبت به امریکا.
حالا چه کسانی احمقند و چه کسانی مصلحت طلب؛.