در پی این اظهارات ، شرکت سرمایه گذاری مسکن اقدام به فروش متری پروژه های خود در شهر جدید پرند، هشتگرد و تبریز کرد. به ظاهر کسانی که سرمایه اندکی داشتند مثل ، بازنشسته ها و کارمندان برای کسب سود اقدام به خرید اوراق کردند، یک معلم در گفتگو با خبرنگار ما، دلیل استقبال خود را از این طرح ، کسب سود عنوان کرد و گفت : سرمایه گذاری در ساختمان بیش از سرمایه گذاری بخشهای دیگر سود دارد؛ چون قیمت ساختمان هر ساله افزایش می یابد و ارزش پول هم خیلی پایین است ؛ بنابراین ترجیح می دهم در بخش ساختمان سرمایه گذاری کنم . یک کارمند بازنشسته نیز درباره این طرح گفت : نمی دانم چه تضمینی برای تعهدات دولت در این طرح وجود دارد و اگر دولت سر موعد مقرر نتوانست پروژه ها را به مردم تحویل دهد چه اتفاقی می افتد. مثل خرید تلفن همراه یا خودروی دولتی . طبیعی است که نمی توان خسارتی از دولت طلب کرد. وی همچنین گفت : چطور یک بازنشسته که ماهانه یکصد هزار تومان درآمد دارد، می تواند به طور متوسط برای خرید یک واحد 50متری که هر متر 230هزار تومان تعیین شده و ماهانه حدود 150هزار تومان می شود بپردازد؛ طبیعی است کسانی که سرمایه اندک و سرگردان دارند از این طرح به این امید استقبال می کنند که از بورس بازی ایجاد شده سودی ببرند. مثل خرید سکه از دولت که مردم به امید سود آن را می خرند. اما این پرسش مطرح است که دولت هزینه های تولید این نوع مسکن را چگونه با فروش نصف قیمت جبران می کند؛ مثلا فروش هر متر مسکن در هشتگرد اکنون حدود 400هزار تومان است ، اما دولت برای تحویل 3سال آینده با قیمت 230هزار تومان تعدادی آپارتمان پیش فروش کرده است و به نظر این طرح برای دولت اقتصادی به نظر نمی رسد. مشکل مهم دیگر این طرح ، تامین وام برای متقاضیان است که هنوز نتوانسته با بانکها در این زمینه به توافق برسد. خانم حسینی ، کارشناس مسکن در خصوص موفقیت این طرح اعتقاد دارد: اگر هر فرد یا خانواده بتواند تنها در یک پروژه خرید داشته باشد و یک مسکن خرید کند، می توان امید داشت که دولت به هدف خود برسد؛ اما در شرایطی که برای کسب سود، این مسکن ها خریداری شود، طبیعی است که اینها پس از صاحب ملک شدن تنها در شرایطی حاضر به فروش خواهند شد، که سود قابل توجهی کسب کنند، در غیر این صورت مثل اکثر ساختمان هایی که در سالهای اخیر در تهران و کرج ساخته شده است ، خالی از سکنه خواهد ماند.
فقط مشکل مسکن سازان حل شده است
مهندس علیرضا قهاری ، کارشناس مسکن در مخالفت با طرح فروش متری مسکن گفت : در طرح فروش متری مسکن ، بیشتر مشکل مسکن سازان حل شده است تا اقشار کم درآمد جامعه . وی با تاکید بر این که سیاست فروش مسکن متری تبلیغاتی ، سیاسی و عجولانه بود، افزود: قیمت واقعی مسکن هایی که در این طرح فروخته شده از قیمت ارائه شده کمتر است و دولت در این طرح آنچه را که روی دستش مانده بود، به مردم فروخت . عضو انجمن معماری ایران ، فروش متری مسکن را نیازمند کار کارشناسی و فرهنگی طولانی تری دانست و اظهار کرد: در این طرح شعور مردم دست کم گرفته شده است و در حقیقت شهرک هایی که در قالب شهرهای جدید از آنها استقبال نشده بود، به این طریق به فروش رفت . قهاری با یادآوری این که دراین خصوص مشکلات روزمره زندگی مردم ، رفت و آمد و در حقیقت مشکلاتی که قشر آسیب پذیر در کنار مشکل مسکن با آن روبه روست ، در نظر گرفته نشده است ، تصریح کرد: این چنین طرحهایی که با الگوگیری از سایر کشورها در کشور ما به اجرا در می آید، شاید در برخی کشورها موفقیت آمیز بوده باشد؛ اما به لحاظ عدم اطلاع رسانی ، نبود تفاهم فرهنگی و عجله در ارائه طرحها و کمبود کار کارشناسی با اقبال روبه رو نمی شود. وی همچنین افزود: حتی در بین کارشناسان وزارت مسکن و شهرسازی درخصوص موفقیت این طرح تردید وجود دارد و بسیاری از صاحب نظران معتقدند که پس از پایان دوره وزارت ، تضمینی برای اجرای این طرح وجود ندارد و مشکلی را از اقشار کم درآمد حل نمی کند. وی گفت : مشکل ، فروش زمین و ملک نیست ؛ بلکه تهیه مسکن ارزان قیمت و کارآمد برای قشر کم درآمد بود که با این طرح حل نمی شود. همچنین مهندس خوانساری ، عضو هیات مدیره انجمن شرکتهای ساختمانی درخصوص این طرح گفت : این طرح نه تنها مشکلی را از مشکلات اقشار کم درآمد حل نمی کند، بلکه به بورس و بورس بازی در بازار مسکن دامن می زند. وی همچنین با اشاره به این نکته که اقشار کم درآمد جامعه قادر نخواهند بود تا در زمان تعیین شده نیمی از قیمت مسکن موردنظرشان را بپردازند، تصریح کرد: تضمینی برای بازپرداخت سرمایه گذاری های اندک مردم ، از سوی دولت وجود ندارد.