نبرد از همه طرف

اگر بخواهیم از نقاط ضعف بازی شروع کنیم اول از همه باید به‌سراغ داستان و شخصیت‌پردازی برویم. شما کنترل خلبانی به‌نام ویل را برعهده دارید که پس از اخراج شدن از ارتش به کار آزاد روی آورده است! در طول یکی از این ماموریت‌های آزاد ویل وارد مثلث برمودای معروف شده و ناگهان به دنیای دیگر منتقل می‌شود. ساکنان این دنیا یک نژاد بیگانه فضایی به‌نام Watchers و قبایلی از انسان‌ها با نام «بازمانده‌ها» هستند که با هم می‌جنگند. هیچ منطقی در داستان نمی‌شود پیدا کرد و نویسنده‌ها حتا سعی هم نکرده‌اند که منطقی در آن بگنجانند. این خط داستان آبکی فقط یک بهانه است که شما را به جنگ با موجودات فضایی و آدم‌آهنی‌های بزرگ بفرستد. مکالمه بین شخصیت‌ها در طول داستان هم آن‌قدر ضعیف هست که باعث شود کلا هیچ اهمیتی به خط داستانی ندهید.

البته برای بازی کردن Dark Void احتیاجی نیست از داستان سر در آورده باشید. مراحل بسیار سر راست و مستقیم هستند و بعد از مدتی به این نتیجه می‌رسید که بازی کاراکتر شما را هر جایی که برد و در هر موقعیتی که قرار داد مهم نیست. مهم این است که بتوانید دخل روبات‌ها و سفینه‌های دشمن را بیاورید.

روند بازی را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد. بخش اول، همان گیم‌پلی کلیشه‌ای و استانداردهای بازی‌های اکشن سوم‌شخص مدرن (مانند Gears of War، ارتش دو نفره، مس‌افکت و...) است که شامل پناه گرفتن پشت موانع، شلیک کورکورانه، بیرون آمدن از پناه و هدت‌شات کردن و پیشروی می‌شود. در این زمینه Dark Void کم و کسری ندارد. به‌محض این‌که وارد اولین درگیری بشوید می‌بینید که همه چیز استاندارد است. البته ناگفته نماند که سیستم پناه‌گیری کاستی‌هایی دارد و بعضی وقت‌ها نمی‌تواند به‌سرعت یک دیوار قابل پناه‌گیری را بشناسد.

بخش دوم مربوط به اکشن‌های هوایی و به‌قول سازنده‌ها «عمودی» است. در Dark Void حملات از همه طرف انجام می‌شوند و ممکن است بعضی وقت‌ها لازم باشد از یک صخره آویزان شده و به‌طرف بالا تیراندازی کنید. مدتی که از بازی بگذرد، ویل یک جت‌پک به‌دست می‌آورد که با آن می‌شود پرواز کرد. امکان پرواز و شلیک هم‌زمان با جک‌پک بدون شک اولین و آخرین دلیلی است که برای بازی کردن Dark Void وجود دارد. پرواز کردن و فرود آمدن با جک‌پک قلق خاص خودش را دارد اما همین‌که با آن‌ها آشنا بشوید و به‌راحتی می‌توانید به‌جای پناه گرفتن و هدشات کردن، پرواز کنید و خودتان را به نیم متری روبات دشمن برسانید و با یک حرکت کشتن سریع (که از معدود نکات مثبت این بازی هستند) او را از پا در بیاورید. صحنه‌های تعقیب سفینه‌های دشمن و رساندن ویل به پشت آن‌ها و انجام یک Skyjack سینمایی هم برای ده دوازده بار اول جذاب است، اما در ادامه کاملا تکراری و حوصله سربر می‌شود.

از نظر گرافیکی انتظار زیادی از Dark Void نداشته باشید. با این‌که مراحل از نظر جزئیات خیلی غنی نیستند و کاراکترها چندضلعی‌های زیادی ندارد، اما اجرای روان این بازی روی بهترین PC ها هم کار مشکلی است.

بازی Dark Void برای علاقه‌مندان به سبک اکشن سوم‌شخص یک بازی خوب و روان است. اما اگر آن را بازی نکنید چیز زیادی به‌جز موسیقی متن بسیار خوب این بازی را از دست نداده‌اید.