خواهر و برادر عوامل اجتماعی شدن کودکان

نتایج تحقیقات محققان دانشگاه ایلی‌نویز نشان می‌دهد، آنچه ما در طول رشد و رسیدن به بلوغ از خواهر یا برادر خود می‌آموزیم ، اثر قابل توجهی بر رشد احساسی و اجتماعی ما دارد.

کد خبر: ۳۱۳۲۴۱

محققان معتقدند همان‌گونه که تاثیر والدین بر فرآیند رشد کودک نباید دست‌کم گرفته شود، در مورد خواهر و برادر نیز این موضوع باید مهم تلقی گردد.

شاید‌ آنچه ما از والدین خود می‌آ‌موزیم، با چیزهایی که از خواهر یا برادر خود یاد می‌گیریم اشتراک زیادی داشته باشد ، اما گاهی این دو، تفاوت‌های عمده‌ای با هم دارند.

والدین در آموزش و رفتارهای رسمی مثلا رفتار در جمع یا خجول نبودن سر میز شام بهتر عمل می‌کنند، اما خواهر و برادر نمونه‌های خوبی برای رفتارهای غیررسمی و خصوصی هستند.

مثلا چگونگی رفتار در مدرسه یا خیابان یا داشتن رفتار خونسرد در میان دوستان،‌ بسیاری از تجربیات روزانه کودک را تشکیل می‌دهد. خواهر و برادر نزدیکی بیشتری با محیط اجتماعی‌ دارند که بچه‌ها در اغلب اوقات روز آن را تجربه می‌کنند.

درک بهتر از این که چگونه خواهر و برادر از عوامل اجتماعی شدن دیگر فرزندان محسوب می‌شوند، می‌تواند به برخی سوال‌های مهم اجتماعی نظیر این‌که چرا بعضی کودکان رفتارهای مخالف اصول اجتماع دارند، پاسخ دهد.

مطالعات زیادی انجام شده که نشان می‌دهد کودکان و نوجوانان چگونه رفتارهای بد و نامطلوب مانند سیگار کشیدن، مصرف مشروبات الکلی و دیگر اعمال مجرمانه را از خواهر یا برادر بزرگ‌تر می‌آموزند؛ همان‌گونه که این رفتارها را در معاشرت با دوستان ناباب تکرار می‌کنند.

یکی از کارهای مهمی که والدین می‌توانند به منظور افزایش اثرات مثبت خواهر یا برادر بزرگ‌تر انجام دهند، این است که رابطه حمایتی میان خواهر و برادر را از دوران کودکی تقویت کنند.طی مطالعات انجام شده محققان به این نتیجه رسیده‌اند که اگر ارتباط کودک با خواهر و برادرش از جنبه‌های مثبت آغاز شود، احتمال ادامه این رابطه مثبت بیشتر است در این میان متغیرهایی مانند سن و جنسیت تفاوت زیادی در نتیجه ارتباط ایجاد نمی‌کند.

تک فرزند‌ها لزوما نسبت به کودکانی که دارای خواهر و برادرند، شایستگی‌های اجتماعی کمتری ندارند. فقط احتمال یادگیری مهارت‌های اجتماعی از محیط بیرون و دوستان،‌ بیشتر از کودکانی است که دارای خواهر و برادر هستند.