چهره‌ها و حادثه‌ها

بار دوم که دستم شکست،فلج شدم

هادی عامل، گزارشگر محبوب کشتی، در سال 1334 در مشهد به دنیا آمده است. او از نوجوانی به کشتی علاقه داشت و از سال 1348 پا به تشک کشتی گذاشت. استعداد خوبی داشت و حتی قهرمان رده جوانان و آموزشگاه‌های کشور هم شد. اما به دلیل آسیب‌دیدگی مجبور شد کشتی‌ را رها کند. با این همه از کشتی جدا نشد و سال‌ها در آموزشگاه‌های استان خراسان و سپس شهرهای دیگر مربیگری و داوری کرد. او از سال 1363 گزارشگری را شروع کرد، خیلی زود محبوب شد و در این حرفه ماند.
کد خبر: ۳۰۸۱۰۰

عامل شدیدا به کشتی علاقه‌مند است تلخ‌ترین خاطره زندگی‌اش، به حادثه‌ای برمی‌گردد که او را از تشک جدا کرده است. وقتی که 15 ساله بود و تازه داشت در کشتی جا می‌افتاد که دچار آسیب‌دیدگی شد. در یکی از تمرینات دست‌ راستش شکست و مجبور شد جراحی کند. پزشکان به او توصیه کردند کشتی را برای همیشه کنار بگذارد اما هادی قبول نکرد. می‌گوید: «کشتی همه زندگی من بود. مدام به نام‌های بزرگانی چون تختی، حبیبی و موحد فکر می‌کردم و با خود می‌گفتم من هم باید به المپیک بروم و برای کشورم افتخار بیافرینم. وقتی پزشک معالجم، مرحوم زرکش گفت که باید کشتی را کنار میگذارم پیش خودم گفتم یک روز مدال المپیک را می‌آورم و روی میزش بگذارم. الگویم آکباش، کشتی‌گیر ترک بود که یک پایش آسیب دیده بود و قهرمان المپیک شده بود. به خودم می‌گفتم اگر او می‌تواند با یک پا کشتی بگیرد من هم می‌توانم با یک دست کشتی بگیرم.»

او عزم خود را جزم می‌کند و تمرین‌های سختش را شروع می‌کند. در رده جوانان اول می‌شود و در اوج آمادگی‌اش برای ورود به تیم ملی دوباره دستش آسیب می‌بیند: «این بار دستم فلج شد. انگشت‌هایم را نمی‌توانستم تکان دهم. رفتم آلمان و عمل کردم. پزشکان آلمانی گفتند اگر یک بار دیگر دستم آسیب ببیند برای همیشه فلج خواهد شد و دیگر کاری از دست آنها ساخته نیست. ناچار کشتی را کنار گذاشتم. خداحافظی‌ام با کشتی تلخ‌ترین حادثه زندگی‌ام بود.»

عامل کشتی‌گیری را کنار می‌گذارد، اما از کشتی جدا نمی‌شود. دست روزگار او را به صدا و سیما و گزارشگری کشتی می‌کشاند که به گفته خودش بهترین اتفاق زندگی‌اش است: «خدا به من لطف کرد و مردم هم کار مرا پسندیدند و در این کار ماندگار شدم. گزارشگری را دوست دارم چون کاری مردمی است و از این تریبون می‌توانم با مرد‌م صحبت کنم. وقتی برای مردم گزارش می‌کنم حس خوبی به من دست می‌دهد.»

سراسر کار گزارشگری برای عامل لذت است اما او از سه گزارش خاص به عنوان بهترین گزارش‌های عمرش یاد می‌کند: «المپیک 96 آتلانتا، کشتی خادم را گزارش کردم که بعد از 28 سال برایمان طلا آورد. المپیک 2000 سیدنی، کشتی علیرضا دبیر را گزارش کردم که حریف اوکراینی را برد و قهرمان شد. در المپیک 2004 قهرمان شدن علیرضا حیدری را گزارش کردم. حیدری با حریفی کشتی می گرفت که 4 بار از او شکست خورده بود و دیگر برای خود من هم عقده شده بود. حیدری عقب بود و در ناباوری او را شکست داد. از این موضوع خیلی خوشحال شدم. هیچ وقت از یادم نمی‌رود.»

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها