بتازگی مطالعات دانشمندان در سوئد این راز را روشن کرده است. بر این اساس، زمان مورد نیاز برای راه افتادن نوزاد در تمامی پستانداران ارتباط نزدیکی با اندازه مغز آنها در حالت بلوغ دارد.
پژوهشگران دانشگاه Lund با زیرنظر گرفتن رویدادهای رشد حرکتی در موشها و راسو مانند خزیدن و راه رفتن که از یک جدول زمانی مشابه اما با سرعت متفاوت تبعیت میکند، به این نتیجه رسیدند که این سرعت در موشها بیشتر است.
آیا این نتیجه درباره دیگر پستانداران صدق میکند یا خیر؟
با استفاده از مدلهای رگویسون چندگانه (چند متغیره) پژوهشگران به مطالعه زمان بین وضع حمل و راه رفتن در 24 نوع پستاندار اعم از گوسفند، شامپانزه، گراز و شتر پرداختند.
سپس این نتایج را در برابر متغیرهایی مانند مدت زمان بارداری، اندازه بدن در زمان بلوغ و حجم مغز بالغ آنالیز کردند.
نتایج نشان داد؛ پستاندارانی با مغز بزرگتر مانند انسان نسبت به گونههایی با مغز کوچکتر مدت زمان بیشتری برای قدم برداشتن نیاز دارند. نکته قابلتوجه دیگر این است که از روی مدل ارتباط زمانی قدم برداشتن با حجم مغز در 23 پستاندار دیگر میتوان پیشبینی دقیقی از این که چه موقع انسان شروع به راهرفتن میکند داشت. تاثیر بارداری و حجم مغز هنگام تولد مورد آنالیز قرار گرفت و مشخص شد به غیر از انسان در 23 گونه دیگر با زمان راه رفتن مرتبط است. دانشمندان معتقدند: چون انسان درصد کمتری از زمان رشد را در رحم میگذراند و بیشتر توده مغز پس از تولد رشد مییابد و شکل میگیرد، این ارتباط مانند دیگر پستانداران نیست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم