هنری برای اجرا در مقابل مخاطب

خیلی‌ها هنر پرفورمنس آرت را هنر اجرا نام گذاشته‌اند و به خاطر اجرا شدن آن در مقابل مخاطب این هنر را هنری تعریف می‌کنند که در لحظه اجرای آن حضور انسان در آن قابل ملاحظه است.

اما هیچکدام از این تعاریف نمی‌تواند آن گونه که باید چند و چون این هنر را نشان دهد، چرا که این هنر هنری است که از ترکیب چند هنر دیگر به دست می‌آید.

ترکیب هنر‌ها با هم فقط منحصر به هنر‌های هم‌خانواده‌ای مثل نقاشی و عکاسی نیست بلکه در نمایشگاه‌هایی که خاص این هنر است گاهی شاهد ترکیب تئاتر با هنر‌های تجسمی و حتی فیلم هستیم.

پرفورمنس آرت یا هنر اجرا هنری است که به دوران معاصر تعلق دارد، دوره‌ای که در آن دیگر مرز و تمایز بسیاری از سبک‌های هنری از بین رفته و آثاری که خلق می‌شود به نوعی ملغمه‌ای از همه هنرهاست.

یکی دیگر از ویژگی‌های پرفورمنس آرت رهایی از قید کلام است. این هنر چه در ژانر نمایش باشد و چه در ژانر تجسمی و چه ملغمه‌ای از هر دوی اینها، در سکوت و بدون کلام خلق می‌شود تا مخاطب خودش در خلق اثر شرکت داشته باشد و بدون کلامی که او را به سمت معنایی خاص ارجاع دهد، خودش به سازنده معنا تبدیل شود.

این هنر اگرچه هنری خاص است با مخاطبانی خاص اما شکل ساده و قابل اجرای آن در معابر عمومی و در مقابل چشم همه مردم همان مجسمه‌های زنده‌ای هستند که از تلفیق هنر تئاتر و هنر مجسمه‌سازی به دست می‌آیند.

مجسمه‌هایی که در واقع مجسمه نیستند اما نقش یک مجسمه را بازی می‌کنند و در مواقع لزوم و برای آشنایی‌زدایی از فرم‌های شناخته شده به حرکت درمی‌آیند.