چه کسی محیط‌بان‌ها را نشانه می‌گیرد

همان قانونی که وقتی سازمان حفاظت از محیط‌زیست، هر محیط‌بان را مسوول حفاظت از 12 هزار هکتار از مناطق چهارگانه محیط‌زیست کرد، تفنگ‌ها را روی دوش محیط‌‌‌‌بان‌ها انداخت اما حق شلیک را از‌ آنها گرفت تا با تفنگ‌های پر، سینه‌هایشان را سپر گلوله‌های سربی شکارچیانی کنند که آمده بودند نفس جنگل را ببرند؛ همان قانونی که نقصش باعث می‌شود اگر محیط‌بانی در دفاع از خود یا پاسداری از بیت‌المال تیراندازی کند و متجاوزان به بیت‌المال کشته شوند، محیط‌بان‌ باید تا ماه‌ها مهمان چاردیواری زندان شود، خانواده‌اش بی‌سرپرست رها شود و حتی تا پای چوبه دار برود. این حکایت بسیاری از محیط‌بان‌هایی است که این روزها در زندان هستند و اداره حقوقی سازمان حفاظت از محیط‌زیست توانایی دفاع از حقوقشان را ندارد، درست مثل 2 محیط‌بانی که بر حسب وظیفه در دفاع از عرصه‌های طبیعی، در حیطه وظایفشان با شکارچیان متخلف درگیر شده‌اند.

به گزارش سایت‌های مدافع محیط‌زیست این محیط‌بانان که از حدود 2 سال پیش به دلیل درگیری با شکارچیان متخلف مرتکب قتل غیرعمد شده بودند محکوم به اعدام شده‌اند. یکی از این محیط‌بان‌ها از اداره کل حفاظت محیط‌زیست هرمزگان و دیگری از اداره کل حفاظت محیط زیست کهگیلویه و بویراحمد است و هر دو، هنگام خدمت و برای جلوگیری از ورود متخلفان به مناطق حفاظت شده و جلوگیری از شکار غیرقانونی مرتکب قتل شده‌اند.

تلاش خانواده‌های این دو محیط‌بان برای جلب رضایت اولیای دم تاکنون بی‌نتیجه مانده و انگار همه فراموش کرده‌اند که همان قانونی امروز آنها را به قصاص محکوم کرده که پیش‌تر برای پاسداری از بیت‌المال تفنگ دستشان داده بود و اگر آنها به حکم دین و برای انجام وظیفه، دست به تفنگ نمی‌بردند امروز لابد، مثل محیط‌بان یحیی شاهکوه محلی که بی‌رحمانه در منطقه سالوک اسفراین به شهادت رسید یا ده‌ها محیط‌بان شهید دیگر که حتی بنیاد شهید آنان را شهید محسوب نمی‌کند، زیر خروارها خاک خفته بودند.

چند روز پیش سرانجام رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست اعلام کرد حکم اعدام این دو محیط‌بان، پس از تحمل چند سال حبس در زندان به وسیله دیوان‌عالی کشور متوقف شده و لابد همه می‌دانید، متوقف شدن این حکم، لزوما به معنای لغو آن نیست و ....

رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست در شرایطی با افتخار از توقف این حکم دم می‌زند که حتی اگر حکم اعدام لغو شود، 2 سال عمر تلف شده محیط‌بان‌ها در زندان، برگشتنی نیست و با این اوصاف، شاید بهتر باشد محیط‌بان‌های دیگر تا روزی که قوانینی برای حمایت از آنها تصویب نشده‌است، تفنگ‌ها را در دل جنگل‌ خاک کنند و چشم‌ها را رو به متخلفان ببندند یا سینه‌ها را در برابر گلوله‌های شکارچیان سپر کنند و به رفقای شهیدشان بپیوندند.