فقر آهن با بروز نارسایی قلبی ارتباط دارد

از علل ایجادکننده کم‌خونی می‌توان کمبودهای تغذیه‌ای، خونریزی، ناهنجاری‌های ژنتیکی، بیماری‌های مزمن یا مسمومیت‌های دارویی را نام برد. منظور از کم‌خونی‌های تغذیه‌ای، کم‌خونی‌هایی است که در اثر دریافت کم مواد مغذی ایجاد می‌شوند. از مهم‌ترین مواد غذایی جهت خون‌سازی که کمبود آن در بدن موجب بروز کم‌خونی می‌شوند، می‌توان به آهن، ویتامین ب 12 و اسید فولیک اشاره کرد که از بین آنها کم‌خونی ناشی از فقر آهن یکی از شایع‌ترین نوع کم‌خونی تغذیه‌ای است.

فقر آهن یکی از شایع‌ترین اختلالات تغذیه‌ای در کشورهای در حال توسعه و مهم‌ترین نوع کم‌خونی تغذیه‌ای در کودکان و زنان در سنین بارداری است که با ایجاد گلبول‌های قرمز کوچک و کاهش میزان هموگلوبین مشخص می‌شود. اگرچه پیامدهای اقتصادی و اجتماعی کم‌خونی فقر آهن به صورت کمیتی محاسبه نشده ولی لازم است به این نکته توجه شود که این بیماری سبب اتلاف منابع و مراقبت‌های بهداشتی، کاهش بهره‌وری در اثر افزایش میزان مرگ و میر، ابتلا به بیماری در مادران و کودکان و بالاخره کاهش ظرفیت جسمی و روانی در بخش بزرگی از جامعه می‌شود.

میزان نیاز به آهن براساس سن، جنس و وضعیت فیزیولوژیکی افراد متفاوت است. مثلا زنان باردار به علت افزایش حجم خون، رشد جنین و جفت و سایر بافت‌ها به آهن بیشتری نیاز دارند. به همین دلیل بیش از سایرین در معرض خطر کم‌خونی قرار دارند. در شیرخواران در صورت سلامت مادر ، میزان آهن موجود در شیر مادر برای 4 تا 6 ماه اول زندگی کافی است، ولی درباره نوزادانی که با وزن کم متولد می‌شوند، ذخایر آهن کم بوده و باید بعد از 3 ماهگی آهن اضافی به صورت قطره خوراکی خورانده شود.

به گفته متخصصان تغذیه، میزان آهن خون را می‌توان با مصرف مواد غذایی سرشار از این ماده معدنی مانند گوشت قرمز، فرآورده‌های لبنی، غذاهای غنی از آهن، نان سبوس‌دار و سبزیجات با برگ‌های پهن به رنگ سبز تیره افزایش داد. همچنین لازم است که میزان جذب آهن در بدن هر فرد با کمک متخصص اندازه‌گیری و بررسی شود.