پروانه‌ها هم از تهران می‌روند

این در حالی است که مستندات موجود در مراکز پرنده‌شناسی از سوی محققان خارجی و داخلی نشان می‌دهد که در 50 سال گذشته، تهران 150 گونه پرنده داشته که بتدریج کم شده و امروز به 60 گونه رسیده است، بتازگی هم برخی فعالان محیط زیست خبر داده‌اند که گونه‌های پرندگان که نماد نشاط و طراوت هوای شهرها هستند، در تهران آمار کمی دارند، اما نبود سازمان، نهاد و انجمن حامی حیوانات و پرندگان در تهران آنها را با وضعیت نامطلوبی روبه‌رو کرده است.

صبح روزهای سرد سال، زمان مناسبی برای مشاهده مظلومیت حیوانات پایتخت است،قمری‌ها و کلاغ‌ها که مقاومت فیزیکی بالایی دارند، معمولا در کنار پنجره‌های گرم خانه‌ها پناه می‌گیرند. برخی‌شان تکه‌های زباله را جستجو می‌کنند. کلاغ‌های درشت‌تر با گربه‌ها گلاویز می‌شوند. پرنده‌های نحیف‌تر در این شب‌ها یخ می‌زنند. گربه‌ها زیر موتور خودروها به دنبال پاره آهنی گرم هستند که خود را به آن بچسبانند و... دیدن این صحنه‌ها برای شهروندان تهرانی عادت شده و برخی می‌گویند در شهری که هنوز بعضی انسان‌ها شب‌ها را روی کارتن‌های پاره به صبح می‌رسانند، صحبت از یخ زدن یک گنجشک خنده‌دار است.

واقعیت این است که انجمن‌های حمایت از حیوانات، پرندگان، سازمان محیط‌زیست، شهرداری و هر نهاد اجتماعی نسبت به اکوسیستم تهران مسوول است، همانقدر که عملکرد این نهادها را به خاطر تخریب جنگل‌ها، تکدی کودکان خیابانی و جمع‌آوری نامناسب زباله زیر سوال می‌‌بریم، باید از بی‌توجهی به گونه‌های جانوری تهران هم سوال کنیم؛ سوالی که این روزها بیشتر شوخی تلقی می‌شود.