دیسلکسی یک اختلال عصبی است که بر توانایی خواندن و نوشتن تاثیر میگذارد و 5 تا 10 درصد کودکان مدرسهای به آن مبتلا هستند.
مطالعات جدید نشان میدهد کودکان مبتلا به این اختلال در تفکیک اطلاعات شنیداری مناسب از دیگر صداهای فرعی و جانبی دچار مشکل هستند.
بعلاوه محققان دلایل بیولوژیکی ارائه کردهاند که نشان میدهد کودکانی که در شنیدن اصوات لازم در محیط شلوغ و پر سروصدا دچار مشکل هستند، توانایی کمتری در تنظیم مناسب و جدا کردن اجزای صداهای اطرافشان دارند.
توانایی تنظیم مناسب و جدا کردن اجزای صدا به منظور شنیدن کلام در میان همهمه و پارازیت بسیار حیاتی است؛ چراکه با این کار صداهای لازم برچسب خورده و نشانه خوبی برای جداسازی در میان همهمه پیدا میکنند. محققان معتقدند این توانایی قابل توجه مغز توسط یک سیستم شنیداری انطباقی بروز میکند که دائما فعالیتش را براساس متغیرها و نیازهای فضای پیرامون تغییر میدهد. طی 2 جلسه آزمایش از افرادی با قدرت خواندن بالا و افرادی با قدرت کمتر خواسته شد هنگامی که از طریق هدفون، کلمه خاصی را شنیدند، شروع به تماشای تلویزیون بکنند و در این میان واکنش مغز نسبت به صداهای مختلف پیوسته در حال اندازهگیری بود.
در جلسه اول کلمه خاص بارها تکرار شد؛ اما در جلسه دوم این کلمه به شکل تصادفی در میان دیگر صداها ارائه شد.
با این که تمرکز کودکان روی فیلم بود، اما سیستم شنیداری کودکانی که توانایی بهتری در خواندن داشتند، در مورد جملات ارائه شده هوشیارتر بود و جداسازی اصوات را بهتر انجام میداد.
در این میان کودکانی که دارای سیستم شنیداری انطباقی بودند، عملکرد بهتری در این آزمایش و دریافت کلام در محیط پر سروصدا داشتند.
مطالعات نشان میدهد، میتوان با نشاندن کودکان ضعیف در ردیف اول کلاس یا با استفاده از تکنولوژی بیسیم به منظور تقویت صدای معلم برای هر شاگرد، به کودکانی که در خواندن و نوشتن ضعف دارند، کمک کرد. این تیم نزدیک 2 دهه تلاش کردند تا بدانند چرا بعضی کودکان نسبت به دیگر همسالانشان در عین شنوایی خوب، در خواندن و نوشتن با مشکلاتی مواجهند.
مترجم: آتنا حسنآبادی
منابع: physorg
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم