پزشک خانواده

علائم و نشانه‌های عمده این بیماری:

1 - سردرد 2 ‌تنگی نفس به دنبال فعالیت اندک 3 خستگی 4 تهوع 5 خواب آشفته 6 بی‌اشتهایی

مهم‌ترین علامت اورژانسی این بیماری مشکل تنفس شدید است. اسکی‌بازان، کوه‌پیمایان و سایر افرادی که از ارتفاعات پایین به دامنه‌های کوه سفر می‌کنند دچار این حالت می‌شوند، بویژه اگر به منطقه مرتفع پرواز کنند.

بسیاری از افراد به شکل خفیف تا متوسط دچار علائم می‌شوند که عموما با سازگاری بدن فرد با تغییرات موجود، برطرف می‌شود؛ البته گاهی این علائم تا چند روز ادامه پیدا می‌کند. به ندرت برخی از افراد حالت شدیدتری از این بیماری را تجربه می‌کنند که ممکن است باعث تنگی نفس شدید یا بیماری مغزی شدید شود. این حالت جزو اورژانس پزشکی است و در صورت عدم درمان می‌تواند مرگبار باشد.

افزایش دریافت مایعات و مواد قندی (کربوهیدرات)‌، می‌تواند اثرات یک بیماری خفیف را به حداقل برساند. استراحت هم مفید است. در موارد شدید، فرد گرفتار این بیماری را به ارتفاع پایین‌تر برده و در صورت امکان به او اکسیژن برسانید.

برای جلوگیری از بیماری ارتفاع راهکارهای زیر توصیه می‌شود:

کمی صبر کنید تا بدنتان به شرایط جدید عادت کند. پس از رسیدن به مقصد یک روز استراحت کنید تا بدنتان نسبت به ارتفاع سازگاری پیدا کند.

آرام آرام صعود کنید. در صورت امکان از ارتفاع زیر 6 هزار پا(1800 متر)‌ شروع کنید.

صعودتان را کنترل کنید. بیش از 3 هزار (900 متر)‌ در روز 1000 پا (300 متر)‌ در صورتی که در ارتفاع 12 هزار پایی (3600 متری)‌ یا بالاتر هستند صعود نکنید.

سخت نگیرید، هرگاه به نفس نفس افتادید یا خسته شدید، سرعت‌تان را کم کنید.

در ارتفاعات پایین‌تر بخوابید. چنانچه در طول روز در ارتفاع بالای 11 هزار پا هستید، برای خواب به ارتفاع 9 هزار پایی یا حتی در صورت امکان، پایین‌تر از آن بیایید.