در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مجازات آدمربایی
در آیین دادرسی کیفری آدمربایی از جرایم خشن محسوب میشود و قانونگذار نیز برای مقابله و پیشگیری از چنین جرایمی، مجازاتهای سختی در نظر گرفته است.
جرم آدمربایی از 2 جنبه قابل بررسی است؛ یکی از منظر سلامت جسمانی فرد ربودهشده و دیگری نقش آدمربایی از نظر امنیتی در شالوده اجتماعی.
بدیهی است، پس از ربودهشدن یک فرد علاوه بر آزار روحی و جسمی امنیت جامعه نیز به چالش کشیده میشود و به همین دلیل قانونگذار به استناد ماده 621 قانون مجازات اسلامی، گاه برای فرد آدمربا 10 تا 15 سال زندان در نظر گرفته و در صورتی که فرد ربودهشده کودک باشد، حداکثر مجازات یعنی 15 سال برای او منظور خواهد شد.
در حاشیه و در نظر گرفتن این مجازات نیز اگر فرد ربوده شده مورد آزار قرار گیرد یا اموال او سرقت شود برای این جرایم نیز مجازاتهای جداگانه منظور میشود و حق اعتراض برای احکام صادره، تنها در صلاحیت دیوانعالی کشور است.
بدیهی است، از نگاه قانونی این نوع جرایم که اساسا به جرایم جنایی شهرت دارند، موجب بروز مشکلات عدیده برای آدمربا و فرد ربودهشده میشوند و گاه نیز مشاهده میشود ، فرد یا افرادی پس از اختلاف حساب و بدون توجه به سرانجام کار اقدام به ربودن فرد بدهکار میکنند که این اقدام از منظر قانون جرم محسوب میشود و مرتکبان به اتهام آدمربایی مجازات خواهند شد در حالی که اصولیترین راه این است که در صورت بروز هر گونه اختلاف، موضوع از مجرای قانونی پیگیری شود.
بررسی پروندههای جنایی حاکی است برخی به دلیل ناآشنایی با قانون خودسرانه پیگیر موضوع میشوند که نهتنها مشکلی از آنها حل نمیشود بلکه موجب صدور مجازات خواهد شد.
صفر خاکی
حقوقدان
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
