به گزارش فارس ، محمد البرادعی سه روز قبل از اینکه از سمت خود در آژانس بینالمللی انرژی اتمی رسما کنارهگیری کند در گفتگو با روزنامه «واشنگتن پست» در خصوص قطعنامه ضدایرانی شورای حکام گفت: صدور قطعنامه اخیر شورای حکام به هیچ عنوان به این معنی نیست که دیپلماسی با ایران در خصوص برنامه هستهای تهران به بنبست رسیده است. و به صراحت میتوانم بگویم تمامی کسانی که به تصویب این قطعنامه رای دادند، همگی به اجماع معتقدند این عمل به هیچ عنوان به معنای پایان تلاشها برای یافتن یک راهحل دیپلماتیک [در خصوص برنامه هستهای ایران] نبوده است.
مدیرکل سابق آژانس بینالمللی انرژی اتمی افزود: تمامی اعضایی که به تصویب این قطعنامه ضدایرانی شورای حکام رای مثبت دادند ، پس از آن نیز به صحبت کردن درخصوص اهمیت نزدیک شدن به ایران ادامه دادند. آنچه ما میخواهیم، به طور مشخص تعامل [با ایران] بر پایه احترام و حسننیت است.
وی تصریح کرد: من همچنین امیدوارم آمریکا و شرکای آن نیز به این امر برسند که باید صبورتر باشند و همچنین دریابند که با بهکارگیری این رویکرد صبورانه در قبال ایران باید به مسیر صحیح بازگشته که البته این مسیر صحیح همان تعامل است.
اتخاذ سیاست دیپلماسی در قبال ایران
مدیرکل سابق آژانس بینالمللی انرژی اتمی ضمن اشاره به این موضوع که بهترین سیاستی که آمریکا میتواند در قبال ایران اتخاذ کند، دیپلماسی است، گفت: من هیچ راه دیگری جز دیپلماسی نمیبینم.
محمد البرادعی در ادامه با اشاره به سخنان رئیسجمهور آمریکا در اوایل دوره ریاستجمهوری خود که گفته بود «آمریکا مایل است بدون پیششرط و بر پایه احترام متقابل با ایران وارد مذاکره شود» ، تاکید کرد: چنانچه به سابقه 50 سال خصومت و عدم اعتماد میان آمریکا و ایران بنگریم، متوجه خواهیم شد که سخنان اوباما همچون شعار به نظر میرسد، البته احترام متقابل شرط اصلی گفتوگوها است.
وی در پاسخ به اظهاراتی که گاها در غرب مطرح میشود مبنی بر اینکه اقدام اوباما در به کارگیری دیپلماسی در قبال ایران اقدامی از روی بیتجربگی بوده است، تاکید کرد: من تصور نمیکنم هیچ یک از افرادی که چنین اظهاراتی را مطرح میکنند، راه حل بهتری جز دیپلماسی داشته باشند. سیاستی که قبلا طی 6 سال گذشته در قبال ایران اتخاذ شده بود، شکست خورد. و به عقیده من، چنانچه سیاست آمریکا در قبال ایران کمی عملگرایانهتر و براساس واقعگرایی بود، مسئله موجود باید 4 یا 5 سال پیش از این حل میشد.
البرادعی تاکید کرد: به نظر من در دولت قبلی آمریکا سوءمدیریت حکمفرما بود. و به هرحال دیپلماسی هنری است که به وسیله آن ناممکنها نیز ممکن میشود.
مدیرکل سابق آژانس اتمی در رابطه با این ایده که تحریمها علیه ایران ناکارآمد خواهد بود، اشاره کرد: در حال حاضر از دو نوع تحریمها سخن به میان میآید، تحریمهای هوشمندانه و تحریمهای فلجکننده. من تاکنون هرگز با تحریمهای هوشمندانه برخورد نکردهام و البته تحریمهای فلجکننده نیز، همه را فلج خواهد کرد که شامل مردم بیگناه نیز خواهد شد و به طبع آن حکومت را محبوبتر خواهد کرد. استفاده از فشار نیز باید زیرکانه باشد. شما میتوانید از روشهای غیرمستقیم و محرمانه ارتباطات استفاده کنید. اما آنچه که مهم است درک این موضوع است که چطور باید با یک کشور رفتار شود. این یک عامل روانشناسی بسیار مهم است.
وی در ادامه در پاسخ به اظهارات مقامات رژیمصهیونیستی که اعلام کردهاند ایران تنها تا پایان سال جاری میلادی فرصت خواهد داشت تا به درخواستهای بینالمللی پاسخ دهد، وگرنه گزینه حمله نظامی ممکن است به عنوان گزینه احتمالی مطرح شود، تاکید کرد: به نظر من این بدترین اتفاقی است که ممکن است بیافتد. هیچ راهحل نظامی [در رویارویی با ایران و موضوع هستهای تهران] وجود ندارد. چنانچه به یک کشور حمله شود، شما به آنها دلایل کافی را میدهید که با حمایت تمامی افراد در داخل و خارج از آن کشور به دنبال دستیابی به سلاح هستهای بروند و در این صورت دیگر هیچ کسی نیز آنها را نمیتواند سرزنش کند.
البرادعی افزود: آنچه که ما در آخرین گزارش آژانس مشاهده کردیم این بود که ایران سرعت تولید اورانیوم غنیشده خود را افزایش نداده است. دلیل آن هرچه که هست چه به دلایل فنی و چه به دلایل سیاسی، این به هرحال موضوعی است که باید مدنظر قرار داده شود. ما هیچ تهدید قریبالوقوعی در آینده نمیبینیم.
مدیرکل سابق آژانس در رابطه با اظهارات غرب که مدعی میشوند ایران یک سری مطالعات هستهای داشته است ، تصریح کرد: اتهاماتی وجود دارد مبنی بر اینکه ایران برخی مطالعات هستهای را انجام داده اما من تاکید میکنم که اینها تنها یک سری مطالعات ادعایی است و به هیچ عنوان در رابطه با تولید سلاح هستهای نیست. و حتی برآورد اطلاعات آمریکا در سال 2007 نیز تاکید کرده که ایران فعالیت نظامی هستهای ندارد بنابراین آیا با این وجود دیگر خطری وجود خواهد داشت؟
محمد البرادعی در پایان تاکید کرد: به هیچ عنوان نمیتوان تبدیل شدن ایران به یک قدرت هستهای را به وقوع یک رقابت تسلیحاتی در خاورمیانه ربط داد [و این دو مسئله کاملا متفاوت است].
مدیرکل سابق آژانس اتمی در خصوص حمله آمریکا به عراق گفت: آمریکا در خصوص عراق دچار اشتباه بزرگی شد چرا که اصلا تصمیم حمله به عراق در سال 2002 و یک سال قبل از اینکه آژانس بازرسیهای خود را درباره پیدا کردن سلاحهای کشتار جمعی آغاز کند، گرفته شده بود. حال آمریکا چطور میتواند این اقدام خود را که طی آن دستکم یک میلیون غیرنظامی بیگناه جان خود را از دست دادند تا شما از شرّ یک دیکتاتور خلاص شوید، توجیه کند؟ چه کسی مسئول این اقدام خواهد بود، پس از اینکه مشخص شد در آن جا هیچ سلاح کشتار جمعی وجود نداشته است؟
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم