لطفا کمی انصاف

آنچه مسلم است در این ورزش اگر کسی بدی کند، جایی در بین مردم نخواهد داشت و کسی هم که کار خوب و نیک انجام دهد، هیچ وقت نامش از حافظه تاریخی مردم و ورزش پاک نخواهد شد و همواره جایگاه قابل احترامی در جامعه خواهد داشت. گرچه شاهد مثال در ورزش ایران زیاد است، اما مردم خود بهترین قاضی در این زمینه هستند و در برخوردها و اظهارنظرهایشان راجع به بازیگران و تاثیرگذاران ورزش، این قضاوت‌ها مشهود است.

از این منظر اگر در ورزش دم از اخلاق و اخلاق‌گرایی می‌زنیم، باید در مقام عمل نیز متعهد و پایبند به مسائل اخلاقی باشیم و کاری نکنیم که دیگران و بویژه جوانان نسبت به عملکرد ما شک و تردید داشته باشند. اصل در ورزش بر احترام است، بویژه بر اساس کسوت و کسی در آن شک و شبهه‌ای ندارد؛ اما به واقع پیش از آن‌که این احترام از سوی کوچک‌ترها باشد، خود پیشکسوت باید به گونه‌ای رفتار کند که همه را تحت تاثیر قرار داده و به احترام وادارد. یعنی نمی‌شود من صاحب کسوت، احترام خود را نگه ندارم و توقع داشته باشم دیگران یکطرفه احترام بگذارند. به قول معروف درخت هر چه پربارتر سربه زیرتر و این اصلی است بدیهی، نه تنها در ورزش بلکه در تمام مناسبات اجتماعی. هر کسی به نوعی خلاف آن عمل کرده و از مرزهای اخلاقی و اجتماعی عبور کند، در واقع، شخصیت فردی و اجتماعی خود را در معرض نقد و ارزیابی مردم قرار داده است.

همه اینها را گفتیم برای این‌که بگوییم از مربی سردو گرم چشیده‌ای چون محمد مایلی کهن به هیچ‌وجه انتظار نداریم علیه امیر قلعه‌نویی موضع خصمانه گرفته و مدام وی را بکوبد. نمی‌خواهیم بگوییم قلعه‌نویی خوب است یا بد، همان طور که راجع به محمد مایلی‌کهن چنین اظهارنظری را نداریم و همه چیز را به مردم واگذار می‌کنیم، اما حرف این است که مایلی‌کهن به عنوان یک فرد تحصیلکرده و خاک‌خورده ورزش که همیشه دغدغه‌های اخلاقی در ورزش داشته است، خود باید پیشرو در مسائل اخلاقی باشد. می‌گویند رطب خورده منع رطب کی کند. یقینا نمی‌شود صحبت از اخلاق و مسائل اخلاقی کرد اما یک مربی را در مصاحبه مطبوعاتی بعد از بازی کوبید و شائبه‌هایی را در غیابش مطرح ساخت. براستی خودتان قضاوت کنید، این حرف از سوی مایلی‌کهن چه معنایی دارد که می‌گوید: شرم دارم که بگویم امیر قلعه‌نویی شاگرد من است و...

آیا براستی قلعه‌نویی آنقدر خطاکار است که یک مربی باید شرم داشته باشد که وی شاگرد است ؟! آن هم در شرایطی که هیچ‌کس در این جهان بری از ضعف و خطا نیست.به نظر می‌رسد مایلی کهن بایدقدری با تحمیل بیشتر عمل کرده و انصاف را در اظهارنظرهایش فراموش نکند.