با این که تحقیقات نشان دادهاند که خانواده مهمترین پایگاه اجتماعی در جامعه هندوستان به شمار میروند و تمامی اقشار جامعه اعم از جوانان و مخصوصا مسنترها برای آن احترام زیادی قائل هستند، اما جوانان هندی به تازگی گرایش زیادی به استقلال از خانواده و تشکیل خانه و زندگی شخصی برای خود پیدا کردهاند. وقتی از جوانان هندی سوال میشود که چه چیزی برای برخورداری از یک زندگی خوب و باصفا لازم و ضروری است؟ بسیاری از آنها پاسخ میدهند که به اعتقاد آنها در هند مسائل بسیار مهمتری نسبت به تشکیل خانواده و فرزنددار شدن وجود دارد که پرداختن به آنها از جایگاه بسیار بالاتری برخوردار است. جوانان سیهچرده هندی بیش از جوانان کشورهای دیگر روی شغل خود تمرکز دارند و نسبت به جوانان اروپایی که تفریحات خود را بیش از کار و دیگر مسائل زندگی در مرکز توجه خود قرار میدهند نسبت به کار خود تعصب داشته و در زمان انجام کار به هیج چیز غیر از کار خود فکر نمیکنند.
تحقیقات حاکی از این است که 60 درصد از جوانان هندی بین 16 تا 34 سال افرادی شاد، معتدل و مذهبی هستند. یکی از دلایل شاد زندگی کردن جوانان این است که آنها بیشتر اوقات فراغت خود را به تفریح و سرگرمیهای سالم میپردازند و جایی برای فکر کردن به مشکلات و مسائل دست و پاگیر روزانه برای خود نمیگذارند. این جوانان برای انتخابهای مهم زندگی خود مثل رشته تحصیلی، شغل و ازدواج از آزادی کامل برخوردارند، شاید فکر کنید که این جوانان شاد ممکن است افرادی سبک سر و سطحینگر باشند که به مسائل زندگی خود به طور جدی و شفاف نگاه نمیکنند، اما واقعیت مساله این است که این جوانان شاد به همه مسائل زندگی خود به صورت شفاف و جدی مینگرند و برای حل مشکلات خود از قانون شفافسازی مسائل استفاده میکنند. از دیگر دلایل شاد بودن جوانان هندی میتوان به بالا رفتن سطح فکری خانوادههای آنها اشاره کرد که بستری مناسب برای جوانان خود ایجاد کردهاند تا برای زندگی خود به صورت مستقل تصمیمگیری کنند و در کنار آن از حمایت همهجانبه خانواده خود نیز برخوردار شوند. تقریبا 93 درصد جوانان هند اعلام کردهاند که خانوادههای آنها در بسیاری از مواقع یار و مدد کار آنها بودهاند و بسیاری از مسائل و تنگناهای زندگی آنها با حمایتهای خانوادگی حل و فصل میشود. برخورداری از فرهنگی غنی، قدیمی و شاد باعث شده که مردم هندوستان مخصوصا جوانان که 54 درصد جمعیت هند را تشکیل میدهند همواره از زندگی خود لذت ببرند. فرهنگی که با رنگهای شاد آمیختگی پیدا کرده و زندگی رنگارنگ و شادی برای مردم تیرهپوست هند رقم زده است. بد نیست در اینجا به یکی از آیینهای زیبای هندی که جشن رنگهاست اشاره کنیم. در این روز مردم هند با پاشیدن رنگهای بسیار شاد مثل زرد، قرمز، سفید، سبز و... روی سر و صورت یکدیگر جشن میگیرند و روزی به یاد ماندنی برای هم رقم میزنند، روزی که در این کشور وقتی به هر طرف مینگرید چیزی جز رنگهای زیبا و دوستداشتنی نمیبینید. در بخشی از این جشن مردم مراتب شکرگزاری خود را نسبت به برخورداری از زندگی راضیکننده اعلام میکنند.
جوانان هندی افرادی قانع و انعطافپذیر هستند و همیشه خود را با شرایط و موقعیتهای مختلف زندگی منطبق کرده و چشمداشتی به بیش از آنچه که دارند، ندارند؛ اما این جوانان شاد و سرمست از زندگی چیزی در مورد پدیده جهانی شدن نشنیدهاند. تعجب نکنید، این یک واقعیت است. براساس تحقیقات بیش از نیمی از جوانان هندی چیزی درخصوص پدیده جهانی شدن به گوششان نخورده است و هیچ نوع اطلاعی از آن ندارند. شاید یکی از دلایل آن این است که این جوانان افرادی محافظه کار هستند که ترجیح میدهند خارج از دایره مذهب و کشور خود دوستی انتخاب نکنند. این افراد درخصوص انتخاب دوست در خارج از کشور خود بسیار غیرمنعطف برخورد میکنند، شاید دلیل پایین بودن سطح اطلاعات آنها در این خصوص نیز همین مساله باشد.
تحصیلکردههای بیکار
تحقیقات نشان میدهد که حدود 69 درصد از بیکاران هند را جوانان تحصیلکرده با مدارک بالای دانشگاهی تشکیل میدهند که به علت عدم برخورداری از مهارتهای تخصصی مورد نیاز جامعه خود مخصوصا بخش صنعت به کارهای کاذب مثل دستفروشی روی آوردهاند. در هندوستان تنها 6 درصد از نیروی کار ماهر این کشور دارای تخصص لازم و مرتبط با کار خود هستند. دانشگاهها تبدیل به کارخانهای شدهاند که تحصیلکردههای فاقد تخصص را در بستهبندیهای شیک و با مدارک تقریبا بیارزش برای بازار کار به بیرون میفرستند. تحصیلکردههایی که بعد از پایان تحصیلات خود مهمترین دغدغه زندگیشان یافتن کاری مناسب است. در این زمان دولت هندوستان اعلام کرده است برای از بین بردن این شکاف مهارتی و تخصصی در حیطه شغلی جوانان قصد دارد، طی یک برنامه بلندمدت برای اشتغال به تحصیل در رشتههای مورد نیاز جامعه برنامهریزی کند و تحصیلات جوانان را با مهارتهای مورد نیاز بخش صنعت و بازرگانی همسو کند. میانگین سنی در کشور هند 31 سال است این آمار حاکی از این است که دولت هندوستان برای پرورش و تربیت این جمعیت میلیونی که بیش از نیمی از جمعیت این کشور را تشکیل میدهند در ابتدای کار خود به سر میبرند و برای آمادهسازی این تعداد جوان تحصیلکرده بیکار و ایجاد بستری برای ورود موفق و بیدغدغه آنها به بازار کار باید از یک برنامه منسجم استفاده و هزینههای زیادی در این راه صرف کند، آن وقت شاید بتواند با این کار گوشهای از مشکلات مالی و شغلی جوانان در این سالهای بحران اقتصاد جهانی را برطرف کرده و گامی برای رفاه و امنیت شغلی آنها بردارند.
برنامهای برای اشتغال
طرح تربیت جوانان شهری و روستایی هند برای بالا بردن مهارتهای تکنیکی آنها سالهاست که در این کشور آغاز شده است. قرار است با اجرای این طرح جوانان هندی در روستاها برای اشتغال در مزارع و مراتع کشاورزی به عنوان کشاورزهایی جزء آماده شوند و در شهرها برای فعالیتهای تجاری، بازرگانی و صنعتی آماده شوند. جوانان خانوادههای فقیر روستایی بین سنین 13 تا 18 سال واجد شرایط بهرهمندی از این طرح تربیتی هستند. در این برنامههای تربیتی طرحهای حمایتی مثل پرداخت وام یا کمک هزینههایی برای جوانان جویای کار جهت شغلآفرینی یا حداقل یافتن شغلی مناسب در نظر گرفته شده و به اجرا درآمده است. بین سالهای 1990 تا 1991 چیزی حدود 91/1 درصد جوانان شهری و روستایی هند تحت پوشش این طرح تربیتی قرار گرفته و زمینه برای اشتغال آنان ایجاد شده است.
فقر در هندوستان
در سالهای اخیر آمار فقر در هندوستان 38 درصد اعلام شده است که چیزی حدود 380 میلیون نفر از مردم این کشور را تحت تاثیر قرار داده است، اما تحقیقات چیزی حدود 10 درصد بیش از آمار فوق را نشان میدهد. در این کشور فقر تابع پایه پولی است که برای خرید یک قرص نان ارزیابی شده است. مجلس هندوستان اعلام کرده است که 50 درصد مردم این کشور زیر خط فقر به سر میبرند و با آن دست و پنجه نرم میکنند. به دلیل جوان بودن کشور از لحاظ سنی مشکلات مالی و اقتصادی به طرز سرسامآوری جوانان این کشور را تحت فشار قرارداده است و دولت هند را برآن داشته تا با استفاده از کمک اقتصاددانان و جامعهشناسان کشور خود برای رفع این بحران گامی موثر بردارند. شاید با رفع مشکلات مالی جوانان این کشور استوایی بتوان آنها شاد و شادتر کرد.
مترجم: صدیقه حاج نوروز
منبع: hubpages
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم