یک روز با «رنگین‌کمان»

استودیو نرگس ساعت 14

رنگین‌کمونه

تو آسمونه

دوسش داریم

برنامه‌مونه

ایران مثل یک آسمونه

تهران براش رنگین‌کمونه

هر کدوم از رنگ‌های اون محله‌مونه

و ... و اینچنین، برنامه رنگین‌کمان در یکی از روزهای ماه مبارک رمضان آغاز می‌شود. برنامه‌ای که قصد داشت 70 درصد در ماه رمضان تغییر کند و مجریان، بازیگران و عروسک‌های جدید به آن اضافه شود که البته تا زمان تهیه گزارش نیمی از ماه رمضان گذشته و کوچک‌ترین تغییری صورت نگرفته است. «رنگین‌کمان» یکی از برنامه‌های تلویزیونی ویژه کودکان و خردسالان است و حدود 7 سال همراه کودکان تهرانی است. این برنامه با معرفی عروسکی به نام «چرا» به اوج محبوبیت خود رسید و با عروسک‌های دیگری نظیر گوگولی، چیه، چطوره، ننه‌جون، دادا و ... در میان بچه‌های تهرانی جایی برای خود دست و پا کرد.

«مهیار حق‌قدم» که پیراهنی نارنجی و شلواری سفید بر تن دارد و نقش «نیما» را اجرا می‌کند، می‌گوید: از روز اول که قرار شد رنگین‌کمان تولید و ساخته شود من در کنار این برنامه بودم. بعضی از قصه‌های چرا و خاله، چیه و چطوره را می‌نوشتم.

نیما درباره اسمش می‌گوید: اسم واقعی من، تو شناسنامه محسن مجیب حق‌قدم است. اما از روز اول تا حالا مرا مهیار صدا می‌زنند. راستش به مهیار عادت کرده‌ام. محسن یادگاری از پدرم است و نیما هم مورد علاقه بعضی از بچه‌هاست.

در هر صورت هرچه هستم دوست دارم برای بچه‌ها مفید باشم. در همین لحظه پنگول گربه‌ خواننده برنامه، پشت پنجره ظاهر می‌شود. پنگول کلاهی آبی بر سر دارد و این شعر را زمزمه می‌کند:

اگه می‌خواید شاد بشید

مثل گل‌ها وا بشید

بیایید با هم بشینیم

یک برنامه ببینیم

... و این آوازی است تکراری که بارها و بارها توسط «پنگول» در برنامه رنگین‌کمان خوانده می‌شود. پنگول با توجه به این‌که یک گربه است، اما حرکاتی شبیه به انسان دارد. مثل گربه‌های دیگر زیرک، شکمو، تنبل و بدجنس نیست.

صدای هومن حاج عبدالهی که به جای پنگول صحبت می‌کند در میان کودکان و خردسالان بخوبی جا باز کرده است.

او در سال 84 صداپیشگی را با عروسک چپل آغاز کرد و بعد با عروسک پنگول دوبلوری را ادامه داد. او در حالی که عروسک پنگول را در دست دارد می‌گوید: چپل موجودی بانمک بود. خیلی عروسکش را دوست داشتم. خیلی از بچه‌ها هنوز صحبتش را می‌کنند. اما پنگول چیز دیگری است.

هومن حاج عبدالهی متولد 1354 و ساکن تهران است. او می‌گوید: «یک دوبلور و گوینده خوب باید صدای نسبتا خوبی داشته باشد. صدای خوب، صدایی است که گیرا و انعطاف‌پذیر است.»

در کنار پنگول و نیما، آزاده آل ایوب به عنوان مجری اصلی حضور دارد. او متولد بهمن 1357 است و در سال 76 وارد تلویزیون شد. آل ایوب در حالی که لباسی صورتی بر تن دارد و کنار مهمانان برنامه نشسته است، می‌گوید: دنیای بچه‌ها بسیار زیباست. جذابیتی که در دنیای بچه‌ها پیدا کرده‌ام در دنیای بزرگترها ندیدم. به همین دلیل کار برای بچه‌ها را شروع کردم. دنیای بچه‌ها سرشار از صداقت و یکرنگی است. آنها خواسته‌هایشان را خیلی راحت می‌گویند و هیچ وقت دلم نمی‌آید از آنها جدا شوم. دوست دارم بچه‌ها همیشه شاد باشند. وقتی در کنار بچه‌ها هستم به دوران کودکی خودم برمی‌گردم. دورانی که شاد بودم، بازی می‌کردم و احساس خوبی داشتم.

استودیو نرگس امروز شلوغ است و کودکان زیادی با لباس‌های رنگارنگ مهمان برنامه هستند. در همین لحظه کارگردان برنامه به خاله نرگس و نیما اشاره می‌کند که پشت دکور قرار بگیرند و بعد از تیتراژ برنامه خود را بسرعت به روی صحنه برسانند.

ساعت 10/14 دقیقه است که آرم برنامه پخش می‌شود و همه منتظر شروع برنامه هستند. برنامه رنگین کمان هر روز به صورت زنده از شبکه تهران به روی آنتن می‌رود. آنچه مشخص است این برنامه جذابیت سابق را ندارد. هول هولکی سرسری و با‌عجله و شتاب تولید می‌شود.

کاش تهیه‌کنندگان و مسوولان گروه کودک شبکه تهران برای خروج از این قالب کلیشه‌ای و تکراری چاره‌ای بیندیشند.

آنها باید بدانند که برنامه‌هایی که برای کودکان در تلویزیون ساخته می‌شود باید آموزنده، شادی‌بخش، سرگرم‌کننده و امید‌آفرین باشد.

باید نمایانگر امیدها، آرزوها و دنیای کودکان باشد. برنامه‌ها باید با ظرافت و دقت ساخته شوند و با استانداردهای تلویزیونی مطابقت داشته باشند. هم به جذابیت‌های شکلی و هم به جذابیت‌های محتوایی توجه شود. باید کاری کرد که از قالب‌‌های نو استفاده شود، قالب‌هایی که قوه تفکر و خلاقیت کودکان را فعال نماید.

معصومه پارسامهر