بررسیهای انجام شده نشان میدهد هماکنون حتی واحدهایی که در این منطقه مجوز گرفتهاند، بعضا تا 10 برابر ظرفیت مجوز خود تولید میکنند و از 90 درصد آب رودخانه هراز در بخشهای مختلف برای پرورش ماهی استفاده کرده و بدون داشتن استخر ترسیب، پساب خود را به این رودخانه حفاظت شده میریزند.
جالبتر آنکه ماهی قزلآلای خال قرمز که بومی رودخانه هراز و سد لار محسوب میشود، به دلیل عدم نصب توری در ورودی آب کارگاههای پرورش ماهی به دام افتاده و گاهی در استخرهای پرورش ماهی این منطقه که ماهی قزلآلای رنگین کمان در آنها پرورش داده میشود، به چشم میخورد. جدا از نشت مخازن سوخت این کارگاهها، مواد شیمیایی که برای انگلکشی به استخرهای پرورش ماهی تزریق میشود، مستقیما وارد رودخانه هراز میشود. از سوی دیگر بررسیهای انجام شده نشان میدهد برخی کارگاههای پرورش ماهی که در مستثنیات نیز مستقر هستند، اخیرا با تراشیدن دیوارههای اراضی ملی، وسعت خود را گسترش دادهاند.