افزایش ‌میزان ‌مرگ ‌و‌ میر ‌زنان ‌آمریکایی

در حالی که امید به زندگی بیشتر آمریکاییان افزایش داشته، در سال‌های بین 1983 تا 1999 (حدود یک سال) امید به زندگی برای زنان در 180 واحد شهرستانی به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته و در 783 شهرستان دیگر ثابت بوده است. اما امید به زندگی مردان کمتر فقیر، فقط در 11 واحد شهرستانی کاهش چشمگیری داشته و در 48 واحد شهرستانی دیگر ثابت مانده است. به طور مشخص در آمریکا، امید به زندگی برای 4درصد مردان و 19 درصد زنان، یا ثابت بوده یا نزول نشان می‌دهد.

بیشتر مجرمان، مبتلابه امراضی مانند سرطان ریه و دیابت هستند که اولی به استعمال دخانیات و دومی به چاقی و اضافه وزن ارتباط دارد. پرسش اساسی این است که آیا چنین پدیده‌ای نشان دهنده یک نوسان موقت است یا به نقطه شروع یک روند دلالت دارد؟ بعضی معتقدند هنوز زمان پاسخ دادن به این پرسش فرا نرسیده است. افراد خوشبین خاطرنشان کرده‌اند که زنان دیرتر از مردان به استعمال دخانیات روی آورده‌اند. در واقع تا پس از جنگ جهانی دوم هنوز به اندازه مردان لب به دخانیات نزده بودند.

چهره پف‌آلود زنان فقیری که اکنون در اثر سرطان ریه جان می‌دهند از نشانه‌های پایان دوران تابوی استعمال دخانیات توسط زنان تلقی شده است. آمار نشان می‌دهد هر دو جنس از دهه 1970 به بعد به صورت تجمعی استعمال دخانیات را ترک کرده‌اند. از این رو‌ احتمال فروکش کردن طنین ناقوس مرگ و میر ناشی از این رویکرد در آینده وجود خواهد داشت.

در مقابل، افراد خوشبین پاسخ می‌دهند عامل دیگر مرگ و میر یعنی چاقی بویژه میان فقیران در حال گسترش است. یکی از پژوهشگران در این باره تصریح می‌کند این پدیده رو به رشد بوده، اما به نقطه اوج خود رسیده و ثابت مانده است.

2 دهه پیش از این، نرخ چاقی در هیچ یک از ایالات بیش از 15 درصد نبوده، اما اکنون در 22 ایالت این نرخ 25 درصد را پشت سر نهاده است.

در آن تعداد از واحدهای شهرستانی که امید به زندگی در آنها کاهش یافته و تقریبا همه آنها در جنوب این سرزمین قرار دارند، خوردن غذاهای سرخ کرده پر‌حجم به صورت عادت همیشگی درآمده و اندازه دور کمر مردمان آن نواحی به حدی رسیده که دیگر کوچک کردن آن بسهولت امکان‌پذیر نخواهد بود.

مترجم : رسول کاظم‌ الوندی
منبع: اکونومیست