دورخیز موزه‌ هنرهای معاصر برای جهانی‌شدن

اما دکتر محمود شالویی، مدیرکل مرکز هنرهای تجسمی ارشاد و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران در این خصوص تصمیم جدیدی گرفته است. او می‌خواهد موزه هنرهای معاصر تهران از سال آینده به جمع موزه‌های معتبر دنیا در حوزه هنرهای تجسمی بپیوندد. او برای این امر تصمیم گرفته است که تمامی نمایشگاه‌های مقطعی را از فهرست برنامه‌های آینده این موزه حذف کند و تنها آثار گنجینه‌ای این موزه را به نمایش بگذارد.

او می‌گوید: تا کنون موزه هنرهای معاصر تهران مانند گالری بزرگی عمل کرده است که تنها نام موزه را یدک کشیده است اما دیگر وقت آن رسیده که تحولی در رفتارهای این موزه به وجود بیاید تا بتوانیم همپای موزه‌های معتبر دنیا قدم بزنیم. شالویی ادامه می‌دهد که با این کار می‌خواهیم در واقع کاری را که وظیفه اصلی موزه‌ها در دنیا باآن تعریف شده است به تحقق برسانیم. اما او در ادامه به نکته‌ای اشار می‌کند که آن نیز خالی از لطف نیست. «بسیاری از گردشگران و هنردوستان تنها به خاطر یک اثر هنری قاره‌های دنیا را در می‌نوردند حال آن‌که جمعی از برگزیده‌ترین آثار هنرهای تجسمی دنیا از آغاز تا کنون سال‌ها بی‌دلیل در گنجینه‌ای خاک خورده است.» این جمله از سوی شالویی شاید دلیل اصلی از تغییر فعالیت‌های این موزه باشد زیرا حجم انبوهی از تماشاچیان نمایشگاه 80 روزه آثار گنجینه‌ای موزه هنرهای معاصر تهران را هنردوستان و گردشگران خارجی تشکیل می‌دادند که به منظور بازدید از این آثار به موزه هنرهای معاصر تهران آمده بودند.

او سخنانش را اینگونه به پایان می‌رساند که گنجینه موزه هنرهای معاصر باید عیان شود و البته در کنار آن باید بخش پژوهشی موزه نیز آغاز به کار کرده و با خرید آثار جدید هنرمندان برجسته جهانی توسط شورای خرید این موزه و همچنین توسعه فضای نمایشگاهی داخل موزه هنرهای معاصر تهران این موزه در ردیف یکی از برجسته‌ترین موزه‌های دنیا درآید.

محمدرضا کارگر رئیس پیشین موزه ملی ایران نیز در مورد این اقدام می‌گوید: این یک واقعیت است که قلب هنرهای تجسمی هر کشور در موزه هنرهای معاصر آن می‌تپد و باید توجهی جدی به وظایفی که در مورد این موزه وجود دارد، صورت بگیرد.

او می‌گوید: اکنون بسیاری از مردم دنیا تنها به موزه لوور که شاید معتبرترین موزه دنیا هست سفر می‌کنند که تابلوی مونالیزا را از نزدیک ببینند و نمایش آثار گنجینه‌ای در این موزه می‌تواند به حجم مخاطبان آن بیفزاید.

او می‌گوید پیش از هرچیز باید اکنون به وظایفی که بر عهده این موزه نهاده شده نگاهی دوباره بیندازیم زیرا این موزه برای حفظ جذابیت‌های خود باید یکسری آثار را به صورت دائم به نمایش بگذارد ولی این موضوع نباید مانع از پویایی و زنده بودن این موزه در نمایش آثار برگزیده دیگر هنرمندان و موزه‌های معتبر دنیا شود. این موزه در واقع با این هدف ایجاد شده که مکانی باشد که هنرمندان با زبان هنرمندان بین‌المللی آشنا شوند و از سویی دیگر دانشجویان رشته هنر که به صورت تئوریک با اسامی این هنرمندان آشنا شده‌اند بتوانند از نزدیک آثاربرگزیده هنرمندان را ببینید که مطمئنا این اقدام می‌تواند در این زمینه کمک کند.

این یک ادعا نیست که هم اکنون در میان کشورهای آسیایی و حتی در میان بسیاری از کشورهای اروپایی موزه هنرهای معاصر تهران جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص داده است بلکه حجم انبوهی از آثار برجسته نقاشی از بزرگان نقاشی جهان را در دل خود پنهان کرده است. این موضوع تا جایی است که کشورهای حوزه خلیج فارس که در چند سال اخیر به واسطه دلارهای نفتی به هنر علاقه‌مند شده و موزه‌های عظیمی را نیز در کشور خویش ایجاد کرده‌اند نیز نمی‌توانند آثاری را در سطح آثار این موزه به روی کفه ترازو بگذارند.