آسیه چهارباغی *

بچه‌های بی‌آسمان

بهزیستی همان خانه بچه‌های آسمانی است.سهم عده ای از زندگی این است که دنیایشان در اتاقی خلاصه شود که دور تا دورش را تخت‌های یک شکل گرفته است همراه با پرستاری که نمی‌داند به کدام یک لبخند بزند و اشک از چشم کدام یک پاک کند. شیشه‌های شیر نوزادان شبیه به هم است، اگر هم نبود فرقی نداشت کدام شیشه شیر را به کدام نوزاد بدهند. شاید یکی از علت‌های سرایت سریع بیماری بین نوزادان مجتمع شیرخوارگاه امام خمینی (ره) همین باشد!
کد خبر: ۲۶۸۱۸۸

شنیدن صدای گریه‌شان عادی است و دل کسی را نمی‌لرزاند. گاهی آنقدر گریه می‌کنند... با گریه خوابشان می‌برد. چاره‌ای هم نیست تعداد پرستاران با نوزادان همخوانی ندارد. ساعت خوردن غذا است. همه باید در مدت زمان تعیین شده غذا بخورند و گر نه باز هم فرقی ندارد چقدر از غذا مانده باشد سفره باید سریع جمع شود!

پرستار نمی‌خواهد خیس شود با فاصله زیاد و نه با دقت کودک را حمام می‌دهد و تنها جایی هم که دوربین ندارد همانجاست. یکی از پرستاران موقت و سابق که با مرکز نگهداری کودکان بد سرپرست و بی‌سرپرست مجتمع امام خمینی (ره) آشنایی دارد، از بعضی نابسامانی‌های در غیاب مدیر این مرکز می‌گوید: با وجود این‌که مدیر مرکز اهمیت زیادی برای نحوه تربیت و رفتار با کودکان قائل است، متاسفانه روش مناسبی در این خصوص اعمال نمی‌شود. به نوعی دلسوزی‌ها و حساسیت پرستاران آن‌طور که باید نیست.

استفاده از امکانات رفاهی، آموزشی و سرگرمی‌ برای کودکان سنین مختلف در این مراکز از جمله مسائل مهم و تاثیر گذار تربیتی آنهاست که به گفته این پرستار در این مرکز جایگاه خاصی ندارد. اما مدیر بهزیستی کرج نظر متفاوتی دارد و معتقد است: هیچ شرایط سختی نداریم. بهزیستی به عنوان متولی کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست حضانت کودکان تحت پوشش خود را به خانواده‌هایی واگذار می‌کند که علاوه بر داشتن مدرک پزشکی معتبر مبنی بر بچه‌دار نشدن، شرایط نگهداری ،تعلیم و تربیت وی را داشته باشند و از نظر مالی نیز بتوانند یک سوم دارایی شان را به نام کودک بهزیستی کنند.

به نام کردن این میزان دارایی در واقع تضمینی برای نگهداری کودک توسط این خانواده‌هاست.

رسالت بهزیستی پس از واگذاری این کودکان تمام نمی‌شود و به طور محسوس یا غیرمحسوس به نظارت کودک و خانواده از جنبه‌های سلامت جسمانی و روانی می‌پردازد.

و اما... شبی را در این فضا سپری کردن، با بچه‌ها بودن و ... واژه‌های بیشتری را برای نوشتن پیشنهاد کرد... اما ...

به هر حال چه فرقی دارد تو برای نوزاد شیرخوار مادری کنی یا کودکی بزرگ‌تر ؟مادری که سن و سال نمی‌شناسد. شاید می‌خواهی از ابتد تو را مادر واقعی خود بداند؟ به روی خودت نمی‌آوری یا نمی‌خواهی فکرش را بکنی که مادرش نیستی؟ باز هم فرقی ندارد تو مادر فرزندی باشی که بداند تو مادرش نیستی؛ در نهایت مادر بودن مهم است نه مادر شدن.

* کرج - خبرنگار جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها