در این تحقیق محققان تارهایی به اندازه 10 برابر تارهای واقعی در پنجه مارمولک تولید کردند، طوری که هنگام سر خوردن، خاصیت چسبندگی از خود نشان میداد و در برابر استهلاک هم مقاومت خوبی داشت. این تارهای چسبناک دینامیک میتواند کاربردهای زیادی مثلا در تولید تایرهای ضد لغزش، کفشها و تجهیزات ورزشی داشته باشد. از دیگر نکات قابل توجه در این تحقیق، ایجاد امکان تایید تجربی تئوریهایی درباره اصطکاک اتمی و زلزله است.
با مطالعه توانایی مارمولک در چسبیدن به سطوح صاف، دانشمندان میتوانند کشفهای اساسی در رابطه با ماهیت اصطکاک و چسبندگی داشته باشند. بررسی بیش از 1000 گونه مارمولک نشان میدهد نانوتارهای پنجه هر کدام دارای الگوی متفاوت و منحصر بهفردی است. پرسش مهم این است که چگونه اندازه این تارها بر عملکرد مارمولک تاثیر میگذارد. مطالعات نشان داده است تارهای کوچکتر، چسبندگی بهتری دارند، اما تارهای بزرگتر راحتتر قابل ساخت هستند. محققان در تلاشند تا بدانند چرا تکامل مارمولکها اینقدر متفاوت است و چگونه این زیست تنوع میتواند در حل مسائل دشوار مهندسی در زمینههای مختلف تاثیرگذار شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم