اگرچه سفر میچل به سوریه از سوی بسیاری از رسانهها بهمثابه فاصله گرفتن دولت اوباما از سیاستهای دوران زمامداری 8 ساله جورج بوش، رئیسجمهور پیشین آمریکا در قبال سوریه تفسیر شد لیکن اوباما با وجود اظهارات شفاهی در حمایت از تعامل با دمشق در عمل همان خطمشی بوش را دنبال کرده است.
بوش در سال 2004 با این ادعا که دمشق با اهمال در جلوگیری از ورود پیکارجویان خارجی به عراق در دامن زدن به خشونتهای این کشور دست دارد و با حمایت از حزبالله مسوول تنش در لبنان و عامل پشتیبانی از تروریسم بینالمللی و بیثباتی در منطقه است علاوه بر وضع تحریمها سفیر خود را از دمشق فراخواند.
اوباما هم ماه گذشته با تمدید تحریمهای سوریه قدم در همان مسیری گذاشت که بوش آغازگر آن بود. او در فرمان تمدید قانون تحریمهای سوریه از این کشور به عنوان تهدیدی علیه امنیت، سیاست خارجی و اقتصاد آمریکا یاد کرد.
دریچه تازه
تنها نشان از احتمال تغییر سیاست واشنگتن در قبال دمشق تا این مقطع چراغ سبز اوباما به فروش قطعات جتهای مسافربری بوئینگ خطوط هوایی سوریه به رغم اعمال تحریمها بوده است.
اگرچه طی 6 ماهی که از آغاز زمامداری اوباما میگذرد جفری فلتمن، معاون وزیر امور خارجه آمریکا و دانیل شارپینو، مدیر ارشد شورای امنیت ملی این کشور تاکنون دوبار به سوریه سفر کردهاند و میچل هم روز جمعه برای اولین بار از دمشق دیدار کرد ،اما واشنگتن هنوز سفیر خود را به سوریه بازنگردانده است.
نشانههای تغییر
سفر میچل به دمشق بعد از گفتگوی تلفنی روز چهارشنبه گذشته هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه و ولید المعلم، همتای سوری او انجام شد که دو طرف در آن بر سر ضرورت ارتقای روابط دوجانبه توافق کردند.
ولید در این گفتگو همچنین با اعزام تیمی از نظامیان آمریکایی به دمشق برای بررسی راهکارهای انسداد مرز سوریه با عراق موافقت کرد که این تصمیم به نوعی گواه رغبت سوریها به تنشزدایی در روابطشان با آمریکاست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم