قول می‌دهم میراسماعیلی را به جودو باز گردانم

علیرضا امینی، مرد نام آشنای جودوی کشور که این روزها با تکیه زدن بر کرسی رئیس شرکت نفتی و مستعفی فدراسیون جودو از این عمل میراسماعیلی بهت زده است، سعی دارد در این روزهای پر تلاطم و ناآرام، فدراسیون را از هرگونه حاشیه مبرا و مانند همتای کاراته‌ای خود مشکلات را به‌گونه‌ای کدخدا منشانه حل و فصل کند.

آیا او ومیرانی که در غیاب میراسماعیلی با خونسردی مثال زدنی‌اش بی‌پروا از مدال‌آوری در المپیک سخن می‌گوید به واقع می‌توانند جودو را به جایگاه واقعی‌اش در المپیک نزدیک کنند؟ بدون حرف پیش و بی‌آن‌که غرض ورزی را سر لوحه کارمان قرار دهیم ساعتی را مهمان سرپرست تازه منصوب شده و قدیمی ‌فدراسیون جودو بودیم. اظهارات او در خصوص اتفاقات گذشته وآینده جودو کشورمان از نظرتان می‌گذرد.

آقای امینی! شاید طی این مدت زمان اندک که از سرپرستی شما در فدراسیون جودو می‌گذرد بارها این سوال را از همکاران مطبوعاتی ما شنیده‌اید؛ سوالی که با خود هزاران سوال دیگر را هم به دنبال دارد.؟ آرش میراسماعیلی چرا رفت؟

(دست‌هایش را به علامت بی اطلاعی باز می‌کند) باور کنید نمی‌دانم.

واقعا نمی‌دانید؟ ولی این موضوع در زمان سرپرستی شما اتفاق افتاده؟

آرش میراسماعیلی محصول خود من است. من طی 18 سال سرمربیگری تیم ملی جودو می‌توانم ادعا کنم که او و دیگر ملی پوشان را بزرگ کرده‌ام. همه اینها مثل فرزندان من هستند. چند روز پس از قبول سرپرستی‌ام در فدراسیون جودو از طریق مطبوعات و رسانه‌ها مطلع شدم که آرش بیانیه‌ای صادر و از سر مربیگری تیم ملی استعفا کرده است، آن هم 20‌‌روز مانده به مسابقه‌های آسیایی. این در حالی بود که من در جواب تمام خبرنگاران مبنی بر انتخاب کادر فنی جدید می‌گفتم در هیچ شرایطی به کادر فنی دست نخواهم زد و این کادر فنی تا المپیک لندن همراه تیم خواهد بود. پس از شنیدن خبر استعفای میراسماعیلی همه جا این موضوع را تکذیب کردم. او حتی به من هم نگفت که استعفا کرده است.

سعی نکردید علتش را جویا شوید؟

چرا، بارها و بارها با او تماس گرفتم، ولی او تلفن‌های فدراسیون را جواب نمی‌دهد. ببینید وقتی مشکلی در جایی احساس شود باید با گفتمان آن را حل و فصل کرد. بیانیه بنویسیم وسکوت کنیم اصولا راه به جایی نمی‌برد. آرش باید این موضوع را با من در میان می‌گذاشت تا اگر مشکلی در این میان متوجه او وتیم ملی است به کمک هم آن را رفع کنیم.

ماجرای کمیته انضباطی میراسماعیلی به کجا کشیده شد؟آیا در فدراسیون جودو هر کس که استعفا می‌کند سروکارش با کمیته انضباطی است؟

خیر، هنوز اعضای کمیته انضباطی کامل نشده‌اند. ما برای هر مربی مستعفی، کمیته انضباطی تشکیل نمی‌دهیم، ولی مورد میراسماعیلی فرق می‌کند. او در آستانه مسابقه‌ها تیم را ترک کرده و باید برای این کار توضیحاتی ارائه کند.

شایعه شده پس از استعفای میراسماعیلی از سرمربیگری جودو، پوسترهای او از دیوار سالن کبکانیان پایین کشیده شده است. در این خصوص توضیح دهید؟

اصلا این طور نبوده است. این ماجرا بر می‌گردد به 2 ماه قبل از استعفای وی سالن کبکانیان به دلیل تعمیرات، تمامی‌عکسها را تعویض کرده و به جایش عکس امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری را جایگزین کرده است. این موضوع هیچ ارتباطی به فدراسیون ندارد. تنها اظهار نظری که می‌توانم در این خصوص داشته باشم این است که متاسفانه برخی مطبوعات با شیطنت این موضوع را به استعفای میراسماعیلی ارتباط داده‌اند.

شما بلافاصله پس از استعفای میراسماعیلی جانشین وی را جایگزین کردید. فکر نمی‌کنید این عمل شما امید بازگشت احتمالی وی را به یاس تبدیل کرد؟

اصلا این طور نیست. من 3 روز صبر کردم و اگر زمان داشتیم بیشتر منتظر بازگشتش می‌ماندم، اما شما این را هم در نظر بگیرید ما تنها 20 روز تا مسابقه‌های قهرمانی آسیا فاصله داشتیم فکر می‌کنم هر کسی جای من بود همین کار را انجام می‌داد.

چرا محمود میران را به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان انتخاب کردید؟

به نظر من انتخاب میران آن هم در این شرایط، عاقلانه‌ترین کار ممکن بود. او پرمدال‌ترین جودوکار کشور است. در ضمن میران با تیم ملی غریبه نیست. او بلا فاصله پس از المپیک به مدد آرش میراسماعیلی آمد ودر سمت سرپرستی تیم در کنار وی بود، در حالی که میران سرمربیگری تیم ملی جوانان را نیز در کارنامه دارد با تیم ملی بزرگسالان نیز با وجود سفرها واردوهای متعدد آشنایی کامل دارد.

محمود میران با دلخوری از جامعه جودوی کشور جدا شده بود. به نظر می‌رسد انتصاب وی به عنوان سرمربی تیم ملی یک نوع دلجویی باشد. حال آن که میران نظری مخالف این موضوع دارد؟

به دلیل سابقه طولانی‌ای که در تیم ملی جودو دارم، از روحیات قهرمانان آن بخوبی آگاهم. وقتی یک قهرمان به اوج می‌رسد نا خود آگاه مورد توجه قرار می‌گیرد و سیبل می‌شود. حال شما ببینید قهرمانی که روزی مرکز توجه تمامی‌مردم بخصوص رسانه‌ها بوده پس از عمر کوتاه قهرمانی‌اش به جایی می‌رسد که خود را تنها می‌بیند ودر یک لحظه شوک سنگینی به وی وارد می‌شود. هر کسی با هر ظرفیتی تحمل ندارد، خود را در ناراحتی‌ها و نگرانی‌هایی غوطه‌ور ببیند که شاید بسیاری از آنها منطقی باشد. در آن لحظه باید به کمک او رفت و از توانایی‌ها و تجربیاتش در جایی دیگر استفاده کرد. به هر حال تمامی ‌این قهرمانان تا امروز هزینه‌های بسیاری را به خود اختصاص داده و نباید اجازه داد پس از این همه افتخار آفرینی، احساس تلخ پوچی کنند. باید زمینه ورود آنها را برای بار دوم و در جایگاهی جدید فراهم کرد. این است که می‌گویم در تمام ورزشکارها باید این موضوع آسیب‌شناسی شود و چاره‌ای برای رهایی از آن یافت. محمود میران یکی از سرمایه‌های ورزش کشورمان است و نباید گذاشت این سرمایه به این راحتی هدر برود. به هر حال خوشحالم که او پذیرفت و بار دیگر به خانواده جودو پیوست؛ البته این موضوع در مورد میراسماعیلی هم عینیت دارد. من قول می‌دهم او را دوباره به جامعه جودو باز گردانم، ولی در حال حاضر معتقدم که او نیاز به استراحت دارد.

میران در کنفرانس مطبوعاتی اش ادعا کرده که تیم ملی جودو را صاحب مدال المپیک خواهد کرد، چقدر با ادعای او موافق هستید؟

این ادعا نیست. من امیدوارم هر چه زودتر این اتفاق بیفتد و ما شاهد مدال‌آوری جودو در مسابقه‌های المپیک نیز باشیم. چراکه فدراسیون پر افتخارجودو تنها مدال المپیک را در کارنامه خود ندارد. حتم دارم میران با کمک پیشکسوتانی چون حاج یوسف زاده که نقش آنالیزور را برای تیم ایفا می‌کند به اهدافش خواهد رسید.

چقدر تا انتخابات فدراسیون زمان دارید؟

حداکثر 3 ماه .

آیا کاندیدای ریاست فدراسیون می‌شوید؟

بله، حتما.

فکر می‌کنید چقدر شانس احراز این سمت را داشته باشید؟

به نظر من جامعه جودو در طول این 18 سال به اندازه کافی از من شناخت دارد، البته عملکرد من در این چند ماه هم می‌تواند اثر بسیاری در پیروزی و شکستم در انتخابات داشته باشد، اما در مجموع به این انتخابات خوشبین هستم.

جودوی کشورمان تا کنون 5 عنوان پنجمی ‌در المپیک به دست آورده و در عین شایستگی تاکنون نتوانسته مدالی در این بازی‌ها کسب کند. به نظر شما علت اصلی این نقصان چیست؟

این بحث تنها مختص جودو نیست. بسیاری دیگر از ورزش‌ها نیزبا همین مشکل دست به گریبان هستند. به نظر من این نقیصه ریشه در ورزش کشورمان دارد. ما در المپیک پکن تنها به دلیل یک اخطار مدال برنز را از کف دادیم. این در حالی است که جودوی ما در مسابقه‌های جهانی جزو 3 تیم اول دنیاست. به نظر من اگر در ورزش ریشه‌یابی درستی داشته باشیم در می‌یابیم پایه ورزش ما یعنی ورزش مدارس دچار نقصان است. ما نیز چون دیگر مدال‌آوران المپیک باید ورزش حرفه‌ای را از پایه آموزش دهیم و ورزش مدارس را رونق بخشیم.

این که 18 سال ما در بطن تیم ملی و در سنگین وزن تنها یک نفر را در اردوی تیم ملی داریم خود ضعف بزرگی است و نشان می‌دهد فدراسیون جودو در زمینه استعدادیابی ضعیف عمل کرده است؟

بله بنده هم این ضعف را قبول دارم، ولی شما فکر می‌کنید ما در کشور چند نفر را در قواره میران ورودکی داریم و حالا از این تعداد چند نفر مایلند ورزش کنند آن هم در جودو. ببینید افراد سنگین وزن میلی به تحرک مداوم ندارند، چه برسد به این‌که وارد ورزشی شوند که مجبور باشند به دفعات زمین بخورند. ما در تمام ورزش‌ها در سنگین وزن مشکل داریم. شما ببینید در وزنه‌برداری حسین رضا‌زاده 10‌‌سال عضو ثابت تیم ملی بود، ولی من این نوید را می‌دهم که در آینده‌ای نه چندان دور این مشکل نیز رفع شود، چراکه تربیت بدنی نیروی مقاومت بسیج در عملی بسیار زیبا اقدام به راه‌اندازی طرح استعدادیابی کرده است. در این پروتکل نوجوانان 9 تا 18 ساله استعدادیابی شده و پرورش می‌یابند. این عمل زیربنایی و خاموش بسیج واقعا در خور تحسین است. مفتخرم بگویم در حال حاضر قریب به 1000 نفر در اسلامشهر زیر نظر رئیس هیات در 3 سالن مجزا و کاملا مجهز مشغول تمرین هستند که البته فدراسیون هم با تمام قوا از کمک رسانی به آنها دریغ نخواهد کرد.

پس با این تفاسیر در آینده ای نه چندان دور شاهد دگرگونی بزرگی در جامعه جودوی کشور خواهیم بود؟

حتما. ما اگر قهرمانی می‌خواهیم باید در کنار استعداد یابی، هزینه کنیم. جودو باقدمت 50 ساله اش در المپیک، به هنر المپیک معروف است، پس نباید انتظار داشته باشیم که کشورهای دیگر براحتی از کنار آن عبور کنند. کشورهایی چون آلمان سالانه در 13 گرند پریکس (جایزه بزرگ ) شرکت می‌کند که در هر کدام از این مسابقات بیش از 600 جودوکار حضور دارند. حالا شما قضاوت کنید، جودوکاری که این همه بازی تدارکاتی را پشت سر گذاشته وتجربه کسب کرده با بازیکنان ما که برای برگزاری اردو مجبور می‌شویم به روستاهای خراسان رفته و کشتی‌گیران محلی آنها را برای چند تمرین کوچک به تهران بیاوریم، قابل مقایسه است؟ من 2 سال پیش به درخشان گفتم: «از این به بعد دیگر دوره خطره» چراکه می‌دیدم کشورهایی چون روسیه و آلمان با چه سرعتی پیش می‌روند و ما چگونه با تمرین‌ها و امکانات آماتور خود، حرفه‌ای مسابقه می‌دهیم،.مگر چقدر می‌توانیم فقط از کیسه استعداد خرج کنیم؟

کشور ما در مهر آینده میزبان بزرگ‌ترین رخداد تاریخ ورزش یعنی بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی‌است و هم اکنون نیز 16 کشور در رشته جودو آمادگی خود را برای شرکت در بازی‌ها اعلام کرده‌اند، چه برنامه‌ای جهت حضور قوی‌تر در این بازی‌ها دارید؟

مسلما بازی‌های کشورهای اسلامی‌برای ما از اهمیت بسیاری برخوردار است. چراکه کشور ما در این بازی‌ها میزبان است و همگی باید تمام تلاشمان را معطوف کنیم تا این بازی‌ها به نحو احسن و در خور شأن ایران اسلامی‌ برگزار شود. جودو هم به سهم خود قول مدال‌آوری و کمک در میزبانی شایسته این بازی‌ها را می‌دهد.

همان‌طور که مطلع هستید مسابقه‌های جودوی این بازی‌ها در مشهد برگزار خواهد شد. آیا از سالن کوثر مشهد بازدید داشته اید ودر جریان تجهیز آن هستید؟

بله. دورادور در جریان روند اجرایی کارها هستم و در همین خصوص سفری نیز جهت سرکشی و نظارت بر اجرای امورمحوله به این شهر خواهم داشت.

شایعاتی درخصوص جدایی کوراش از جودو به گوش می‌رسد. شما چقدر با این جدایی موافق هستید؟

به هرحال دیر یا زود این اتفاق خواهد افتاد، اما من معتقدم که زمان آن هنوز فرا نرسیده است. در حال حاضر فدراسیون به رشته کوراش به چشم یک رشته مدال‌آور نگاه می‌کند. این رشته می‌تواند در بازی‌های هنرهای رزمی‌آسیا برای ما مدال‌آوری کند، به همین دلیل من موافق جدایی آن در این برهه از زمان نیستم.

چقدر به حضور مربیان خارجی برای هدایت تیم ملی اعتقاد دارید؟

من مربی خارجی را در کنار مربی داخلی می‌خواهم. در حال حاضر نیز با 2 مربی کره‌ای مذاکره کرده‌ایم که قرار است یکی از آنها به عنوان آنا لیزور در خدمت تیم ملی بزرگسالان باشد و دیگری نیز به عنوان مربی تیم جوانان انجام وظیفه کند.

طرح توسعه جودوی بانوان به کجا انجامید؟

جودوی بانوان در بخشی مجزا وبه صورت کاملا مستقل عمل می‌کند و مسوولیت آن نیز به عهده دکتر پروانه نظرعلی است. سعی کردم در کار بانوان دخالتی نداشته باشم و در کنار آن به ترکیب بانوان و فدراسیون نیز دست نزنم، چرا که مخالف تغییر و تحول در این حوزه هستم، فقط می‌توانم بگویم در آینده‌ای نه چندان دور شاهد اتفاقاتی خوب در حوزه بانوان جودو خواهید بود.

چه برنامه‌ای برای ارتباط بهتر با رسانه‌ها و مطبوعات دارید؟ محمود میران در مصاحبه مطبوعاتی‌اش عنوان کرد که در جودو، رسانه‌ها و مطبوعات به عنوان یار اول تلقی می‌شوند چقدر با او موافق هستید؟

واقعا همین طور است. رسانه‌ها و مطبوعات یکی از بازوهای قدرتمند هر فدراسیون هستند ومی‌توانند با انتقاد‌های سازنده خود در راستای پرورش آن رشته ورزشی گامی‌بزرگ و اساسی بر دارند، اما به شرط آن که از روی غرض‌ورزی قلم نزنند، متاسفانه بعضی دوستان رسانه‌ای ما بازدارنده هستند تا کمک‌کننده و باعث تحلیل نیروی مثبت فدراسیون می‌شوند. از حق نگذریم در کنار اینها خبرنگاران مجرب و علاقه‌مندی نیز وجود دارند که به دور از حاشیه تنها حقیقت را انعکاس می‌دهند و بدین ترتیب موجبات رشد یک فدراسیون را فراهم می‌کنند.

در پایان حرفی اگر باقی مانده.....

من تا امروز تمام جایگاه‌ها را در جودو تجربه کرده‌ام، از بازیکن تیم ملی گرفته تا سرپرستی فدراسیون. امیدوارم در این جایگاه نیز مثمر ثمر واقع شوم و با همت بلند جامعه بزرگ جودوی کشور بتوانم روزهایی همراه با موفقیت برای این رشته زیبا و قهرمان پرور رقم بزنم.

منیره جامی