گفتگویی با مرد سال فوتبال آفریقا

آدبایور: حالا نوبت قاره سیاه است

امانوئل آدبایور در 2 فصل اخیر که آرسنال بدون تیه‌ری آنری فرانسوی بازی کرده، تبدیل به تواناترین عنصر تهاجمی این تیم معروف انگلیسی شده است. او فصل پیش در 48 بازی خود برای توپچی‌ها 30 گل به ثمر رساند و امسال هم با اینکه رابین فان پرسی هلندی و دنیلسون برزیلی بیش از پیش به کمک وی رفتند و آندری آرشاوین روسی هم از زمستان گذشته به لندن آمده، باز این فوروارد قدبلند توگویی است که به عنوان «مهاجم هدف» در پیشانی خط حمله آرسنال می‌ایستد. آدبایور با حرکات موثرش رضایت آرسن وانژه، مربی فرانسوی این تیم را موجب شده و این رضایت به حدی است که حتی کوشش‌های مکرر چند باشگاه بزرگ اروپایی برای صید آدبایور 27 ساله و کشاندن او به کشورهای ایتالیا و اسپانیا با مخالفت سران باشگاه آرسنال بی‌حاصل مانده است. دقیقا به خاطر همین کارایی‌هاست که مدتی پیش او به عنوان مردسال فوتبال آفریقا انتخاب و به اولین بازیکن از کشور توگو بدل شد که توانسته است به این عنوان برسد. آدبایور که در سال 2004 با تیم موناکو نایب‌قهرمان باشگاه‌های اروپا شد، در بهار امسال می‌کوشید با آرسنال نیز حداقل تا دیدار نهایی این رقابت‌ها پیش بتازد. چیزی که وی می‌گوید بعد از بهبودی و رجعت بازیکنان مصدوم آرسنال ظرف 3 ماه اخیر آنقدرها هم دور از دسترس نبوده است و حتی در فصل آینده نیز قابل نشانه‌گیری و دستیابی است.

کد خبر: ۲۵۷۹۱۸

چندی پیش عنوان مرد سال فوتبال آفریقا را به دست آوردید. لابد این مهم‌ترین موفقیت عمرتان بوده است.

جز این نمی‌تواند باشد. نوجوان که بودم، دوست داشتم فوتبال بازی کنم و به بالاترین مدارج آن برسم و این لقب و توفیق از همان قماش و حتی چیزی فراتر از یک رویاست. با این حال دشواری کار ورزش در این است که همیشه در قدم بعدی از شما کارهایی افزون بر آن طلب می‌شود. آدم از خودش می‌پرسد، قدم بعدی‌ام چه؟ حالا چه باید کسب کنم؟ این پرسشی است که از لحظه فتح این عنوان مقابل من خودنمایی کرده است. این که من درگذشته چه برده‌ام، دیگر تفاوتی ندارد و باید آینده‌ام را ببینم. آیا می‌توانم این عنوان را از نو ببرم یا به چیزی بالاتر برسم؟ خودم نیز نمی‌دانم و فقط باید بکوشم تا در آینده هم صددرصد توانم را ارائه بدهم و به توفیق‌های تازه‌ای دست یابم.

تابستان سال پیش و حتی زمستانی که سپری شد، به نظر می‌رسید انتقال شما به باشگاهی دیگر قطعی باشد. آیا الان خوشحالید که در آرسنال ماندید؟

بله، خوشحالم. من اصولا کسی نیستم که بابت کارهای قبلی‌ام افسوس بخورم. آرسنال مدت‌هاست جامی نبرده، اما در دوسهماهاخیر بوضوح به روزهای خوبمان بازگشته‌ایم و شاید در هفته‌های اندک باقیمانده از فصل جاری طلسم را بشکنیم و به حداقل یک‌عنوان قهرمانی برسیم. ادامه حضورم در چنین تیمی باعث افتخار من است.

رابین فان پرسی در ماه‌های اخیر تبدیل به تاثیر‌گذارترین مهره تیم شما شده است. بازی در کنار او در خط حمله آرسنال چه حال و هوایی دارد؟

از این موضوع لذت برده‌‌ام، زیرا او بازیکن فوق‌العاده‌ای است. وی بخوبی برای یارانش فضاسازی می‌کند و هر موقع که لازم بوده، برای ما گل‌های حساسی به ثمر رسانده است. او فصل پیش در بسیاری از اوقات مصدوم و حاشیه‌نشین بود، اما در این فصل با دوری از آسیب‌دیدگی‌های جدی، بسیار به کار ما آمده است.

سرسخت‌ترین مدافعی که روبه‌رویش بازی کرده‌اید، چه‌کسی است؟

نمانیاویدیچ، این مدافع صربستانی بسیار قوی است و می‌داند چطور با مهاجمان رقیب طرف شود. اضافه بر این او شجاع و فداکار بوده و حاضر است جانش را هم برای منچستریونایتد بدهد، از نظر من ویدیچ نه فقط دشوارترین رقیب من، بلکه برترین بازیکن فصل جاری فوتبال انگلیس بوده است.

قطعا رساندن توگو به دور پایانی جام جهانی 2010 برای شما اهمیت زیادی دارد.

همین‌طور است. وقتی در سال 2006 برای اولین بار به دور پایانی جام جهانی رسیدیم، مردم توگو واقعا لذت می‌بردند و بنابراین لازم است آن تجربه را بار دیگر برای آنها تکرار کنیم. در این مورد انگیزه‌های لازم را داریم. با این حال در گروه سختی قرار داریم و بنابراین برای صعود به دور پایانی باید بیشترین تلاش خود را ارائه کنیم. بازی با امثال کامرون، مراکش و گابن در گروهمان کار آسانی نیست، ولی ما ناامید نمی‌شویم و تا سر حد امکان پیش خواهیم رفت. حداقل دستاورد ما باید رسیدن به دور پایانی جام ملت‌های آفریقا 2010 باشد، اما بدیهی است که هدف اصلی ما حضور در جام جهانی پیش رو است، زیرا این مسابقه‌ها در خاک قاره خودمان برگزار می‌شود.

ناکامی در رسیدن به دور پایانی جام ملت‌های آفریقا 2008 واقعه تلخی برای توگو بود و از اعتبار «تازه حاصل آمده» فوتبال این کشور کاست .‌‌آیا توانسته‌اید آن حیثیت را بازیابید؟

به قصد کسب مجدد همان اعتبار است که برای راهیابی به جام ملت‌های آفریقا 2010 کوشش فراوانی کرده‌ایم. هر موقع با یارانم در تیم ملی توگو صحبت می‌کنم، متوجه می‌شوم در این زمینه چقدر مصمم و پرانگیزه‌اند.

عده‌ای معتقدند سال بعد که مرحله نهایی جام جهانی در یک کشور آفریقایی برگزار می‌شود تیمی از همین قاره فینالیست خواهد شد. اگر شما هم به این مساله اعتقاد دارید، فکر می‌کنید کدام تیم قاره شرایط لازم را برای چنان کاری دارد؟

کشورهایی مثل ساحل عاج، کامرون، نیجریه، غنا، مصر و خود ما می‌توانیم در این جام بدرخشیم و شاید میزبان هم کارهای مهمی را انجام بدهد. بالاخره زمانی هم باید نوبت قاره سیاه برسد و یک تیم آفریقایی به دیدار نهایی جام جهانی راه یابد و چه فرصتی بهتر از جام 2010 برای این کار؟

آفریقا بازیکنان بزرگی دارد که در باشگاه‌های اروپایی حرف اول را می‌زنند و بنابراین ما کمبودی در زمینه‌های فنی نداریم.

دیگر آرزویتان چیست؟

فتح لیگ برتر انگلیس در معیت آرسنال، در سال 2002 که این تیم آخرین قهرمانی‌اش را در این لیگ به دست آورد، من در آنجا نبودم و در نتیجه جایش در کارنامه‌ام خالی است.